Repertuar
Wybierz tytuł lub przejdź do strony z kalendarium
1968 / Biegnij, mała biegnij
Twórcy spektaklu inspirując się burzliwymi wydarzeniami roku 1968, zadają pytania o podłoże pokoleniowego buntu.
Skupiają się na historiach pozytywnych odkryć tej kulturowej rewolty, która, szczególnie w Ameryce i na Zachodzie Europy, była czasem rozwoju kontrkulturowej muzyki, myśli pacyfistycznej, ekologicznej i emancypacyjnej.
Zespół aktorski wciela się w badaczy przeszłości snujących opowieść o wydarzeniach roku 1968. Fenomen rozlokowanych po całym świecie protestów studenckich, od Warszawy po Meksyk, staje się współczesną inspiracją dla badania sposobów na radzenie sobie z ciężarem politycznych i społecznych zawirowań, wobec których jednostka pozostają często bezradna.
W muzycznej warstwie spektaklu reaktywujemy na scenie Teatru Nowego łódzki, żydowski zespół „Śliwki”, którego karierę w polskim bigbicie zakończyły wydarzenia polskiego marca.
Spektakl ten dedykuję Szmulowi Tencerowi, kaletnikowi z ulicy Próchnika, ocalałemu z KL Auschwitz i KL Mauthausen, jednemu z wielu, którzy wykupywali cegiełki na odbudowę Teatru, w którym grały dwa zespoły teatralne – Żydowski i Polski. Polakowi, który zamilkł po 1968 roku bo nie wyobrażał sobie, że można opuścić Łódź.
- Dorota Ignatjew
Reżyseria: Remigiusz Brzyk
Scenariusz i dramaturgia: Anna Mazurek
Scenografia i kostiumy: Iga Słupska
Video i reżyseria światła: Michał Jankowski
Muzyka:Jacek Grudzień
Perkusistka: Julia Zbrojewska
Asystentka reżysera, inspicjentka: Agnieszka Choińska
Prapremiera: 18 czerwca 2021 r., Duża Scena
Występują:
Barbara Dembińska
Izabela Dudziak (gościnnie)
Jolanta Jackowska
Halszka Lehman / Malwina Jelistratow
Lucyna Szierok-Giel (gościnnie)
Gracjan Kielar
Adam Mortas
Wojciech Oleksiewicz
Damian Sosnowski
Sławomir Sulej
Czas trwania: 1 godzina i 50 minut bez przerwy
Skupiają się na historiach pozytywnych odkryć tej kulturowej rewolty, która, szczególnie w Ameryce i na Zachodzie Europy, była czasem rozwoju kontrkulturowej muzyki, myśli pacyfistycznej, ekologicznej i emancypacyjnej.
Zespół aktorski wciela się w badaczy przeszłości snujących opowieść o wydarzeniach roku 1968. Fenomen rozlokowanych po całym świecie protestów studenckich, od Warszawy po Meksyk, staje się współczesną inspiracją dla badania sposobów na radzenie sobie z ciężarem politycznych i społecznych zawirowań, wobec których jednostka pozostają często bezradna.
W muzycznej warstwie spektaklu reaktywujemy na scenie Teatru Nowego łódzki, żydowski zespół „Śliwki”, którego karierę w polskim bigbicie zakończyły wydarzenia polskiego marca.
Spektakl ten dedykuję Szmulowi Tencerowi, kaletnikowi z ulicy Próchnika, ocalałemu z KL Auschwitz i KL Mauthausen, jednemu z wielu, którzy wykupywali cegiełki na odbudowę Teatru, w którym grały dwa zespoły teatralne – Żydowski i Polski. Polakowi, który zamilkł po 1968 roku bo nie wyobrażał sobie, że można opuścić Łódź.
- Dorota Ignatjew
Reżyseria: Remigiusz Brzyk
Scenariusz i dramaturgia: Anna Mazurek
Scenografia i kostiumy: Iga Słupska
Video i reżyseria światła: Michał Jankowski
Muzyka:Jacek Grudzień
Perkusistka: Julia Zbrojewska
Asystentka reżysera, inspicjentka: Agnieszka Choińska
Prapremiera: 18 czerwca 2021 r., Duża Scena
Występują:
Barbara Dembińska
Izabela Dudziak (gościnnie)
Jolanta Jackowska
Halszka Lehman / Malwina Jelistratow
Lucyna Szierok-Giel (gościnnie)
Gracjan Kielar
Adam Mortas
Wojciech Oleksiewicz
Damian Sosnowski
Sławomir Sulej
Czas trwania: 1 godzina i 50 minut bez przerwy
4 urodziny Sceny IMPRO TN - improwizowana komedia urodzinowa
Im – pro, im – pro, niech żyje, żyje nam! Mijają cztery lata, odkąd w Teatrze Nowym gramy dla Was pod tą nazwą i w tym składzie. Niezmiernie i niezmiennie cieszy nas Wasza liczna obecność na naszych szalonych improwizowanych spektaklach i z tej okazji mamy dla Was prezent – urodzinową komedię.
Będzie - jak zawsze – żywiołowo, dynamicznie, zaskakująco i strasznie śmiesznie. Z pomocą Waszych sugestii sceną zawładną krótkie gry improwizowane, pełne dobrej energii i humoru. W spektaklu wezmą udział zaproszeni przez nas goście – zaprzyjaźnieni aktorzy i improwizatorzy. Odpalamy urodzinowe fajerwerki dowcipu i radości. Bądźcie z nami, bo bez Was to się nie uda!
Czas trwania spektaklu: min. 1 godzina i 30 minut bez przerwy
Występują:
Jolanta Jackowska
Michał Kruk
Konrad Michalak
Adam Mortas
Będzie - jak zawsze – żywiołowo, dynamicznie, zaskakująco i strasznie śmiesznie. Z pomocą Waszych sugestii sceną zawładną krótkie gry improwizowane, pełne dobrej energii i humoru. W spektaklu wezmą udział zaproszeni przez nas goście – zaprzyjaźnieni aktorzy i improwizatorzy. Odpalamy urodzinowe fajerwerki dowcipu i radości. Bądźcie z nami, bo bez Was to się nie uda!
Czas trwania spektaklu: min. 1 godzina i 30 minut bez przerwy
Występują:
Jolanta Jackowska
Michał Kruk
Konrad Michalak
Adam Mortas
Antygona w Nowym Jorku
Bohaterowie „Antygony” z Tompkins Square Park dostali się do wymarzonego świata, ale nikt ich tam nie potrzebuje. Są przejmująco samotni i zagubieni w jednym z najbogatszych miast świata. Dlaczego nie spełnił się ich amerykański sen? Przecież nie wszystkim się nie udaje? Większość myśli, że zmiana otoczenia znacząco zmieni ich życie. Świat Anity, Pchełki i Saszy, utkany ze wspomnień, wyobrażeń, marzeń i mitów, staje się opowieścią o naszych lękach i tęsknotach, bez taniego moralizatorstwa i eksponowania tragizmu, za to z dużym poczuciem humoru.
Autor: Janusz Głowacki
Reżysera: Andrzej Szczytko
Scenografia i kostiumy: Tomasz Ryszczyński
Opracowanie muzyczne: Jakub Raczyński
Inspicjent: Agnieszka Choińska
Premiera: 13 września 2017 r. w ramach festiwalu Łódź Czterech Kultur, Duża Scena
Występują:
Jolanta Jackowska (Anita)
Wojciech Droszczyński | gościnnie (John)
Konrad Michalak (Policjant)
Krzysztof Pyziak (Pchełka)
Piotr Seweryński (Sasza)
Jakub Raczyński | gościnnie (Muzyk)
Czas trwania: 2 godziny i 30 minut z przerwą
Autor: Janusz Głowacki
Reżysera: Andrzej Szczytko
Scenografia i kostiumy: Tomasz Ryszczyński
Opracowanie muzyczne: Jakub Raczyński
Inspicjent: Agnieszka Choińska
Premiera: 13 września 2017 r. w ramach festiwalu Łódź Czterech Kultur, Duża Scena
Występują:
Jolanta Jackowska (Anita)
Wojciech Droszczyński | gościnnie (John)
Konrad Michalak (Policjant)
Krzysztof Pyziak (Pchełka)
Piotr Seweryński (Sasza)
Jakub Raczyński | gościnnie (Muzyk)
Czas trwania: 2 godziny i 30 minut z przerwą
Ballady morderców | Nick Cave po polsku
Ponadczasowe utwory Nick’a Cave’a w nowych aranżacjach i interpretacjach, których motywem przewodnim są historie psychopatów i schizofreników oraz morderstwa będące konsekwencją postępującej choroby, odrzucenia, zranionej miłości lub chęci zemsty.
Pozwól porwać się w mroczny świat morderców i morderczyń. Poznaj Staggera Lee, dowiedz się, co wydarzyło się w Millheaven i jakie tajemnice kryje Bar O’Malleya.
Monodram muzyczny w wykonaniu Adama Mortasa, któremu towarzyszyć będzie Mistrz Polski w beatboxie – Marcin ZORAK Szymański oraz pianista Rafał Rybak.
Scenariusz i reżyseria: Adam Mortas
Opracowanie muzyczne: Adam Mortas, Rafał Rybak, Marcin ZORAK Szymański
Choreografia: Krystian Łysoń
Kostiumy i scenografia: Marcelina Kilian, Adam Mortas
Asystentka reżysera i inspicjentka: Agnieszka Choińska
Czas trwania spektaklu: 1 godzina bez przerwy
UWAGA! Spektakl dla widzów pełnoletnich!
Projekt dofinansowany ze środków Funduszy SKE ZASP.
***
Adam Mortas – w 2012 roku ukończył Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie, Filia we Wrocławiu. W tym samym roku na Festiwalu Szkół Teatralnych otrzymał dwie nagrody, w tym dla Najbardziej Elektryzującego Aktora. Został również dwukrotnie doceniony w plebiscycie Najlepszy/Najlepsza/Najlepsi miesięcznika „Teatr”. Po Festiwalu związał się z Teatrem Nowym im. Kazimierza Dejmka w Łodzi, w zespole którego jest do dziś.
Od 2015 roku współpracuje również z Teatrem Muzycznym w Toruniu. W obu teatrach zrealizował kilkadziesiąt przedstawień, biorąc jednocześnie udział w różnego rodzaju spektaklach gościnnych, m.in. w Teatrze Nowym w Poznaniu, Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu, Scenie Monopolis czy Konsulacie Kultury w Gdyni.
Jest także wokalistą i liderem zespołu Mortas – utwory grupy dotarły na szczyty kultowej Listy Przebojów Trójki; wraz z zespołem zdobył kilkanaście nagród i wyróżnień, między innymi Grand Prix XIII Festiwalu Interpretacji Piosenki Aktorskiej w Bydgoszczy oraz Nagrodę Publiczności Festiwalu Laboratorium Piosenki 2024.
Debiutancka płyta zespołu Tu została bardzo ciepło przyjęta przez słuchaczy i krytyków muzycznych, czego dowodem jest m.in. Wiosło Kultury 2019 za najlepszy debiut muzyczny.
Poza tym Adam realizuje się jako reżyser, autor tekstów oraz pedagog teatralny. Jest autorem m.in. libretta do spektaklu muzycznego Przebudzenie, wystawionego dotychczas w dwóch wersjach językowych dla kilku tysięcy osób, m.in. w ramach ogólnoświatowych targów lotniczych „Routes Europe".
Marcin Zorak Szymański – beatboxer, raper, producent i improwizator. Od najmłodszych lat zafascynowany kulturą hip-hop. W ciągu 20 lat artystycznej działalności scenicznej zagrał setki koncertów, na jego koncie są także liczne warsztaty i szkolenia, kilka nagranych płyt oraz wiele wygranych konkursów. Do największych sukcesów zaliczyć można Mistrzostwo Polski WBW Polish Beatbox 2008.
W 2012 roku nagrał z raperem O.S.T.R. kultową płytę Tabasko, zaś w 2013 roku solową płytę Zorak – Świadomość. Zagrał ponad 500 spektakli improwizowanych z grupą Impro Atak oraz współtworzył muzykę do spektakli teatralnych w Teatrze Nowym w Łodzi.
Rafał Rybak – na co dzień programista baz danych, z zamiłowania pianista. Śpiewał w łódzkim Studiu Piosenki Forum; tam też poznał wielu ludzi, z którymi później współpracował w charakterze akompaniatora w różnorodnych projektach. Wielokrotnie akompaniował aktorom i wokalistom na festiwalach, w spektaklach muzycznych oraz przy okazji innych wydarzeń kulturalnych. Jako największy sukces w tej dziedzinie wspomina Grand Prix z Justyną Wasilewską na wrocławskim PPA w 2009 roku oraz Nagrodę Publiczności na festiwalu Laboratorium Piosenki w 2024 roku.
Pozwól porwać się w mroczny świat morderców i morderczyń. Poznaj Staggera Lee, dowiedz się, co wydarzyło się w Millheaven i jakie tajemnice kryje Bar O’Malleya.
Monodram muzyczny w wykonaniu Adama Mortasa, któremu towarzyszyć będzie Mistrz Polski w beatboxie – Marcin ZORAK Szymański oraz pianista Rafał Rybak.
Scenariusz i reżyseria: Adam Mortas
Opracowanie muzyczne: Adam Mortas, Rafał Rybak, Marcin ZORAK Szymański
Choreografia: Krystian Łysoń
Kostiumy i scenografia: Marcelina Kilian, Adam Mortas
Asystentka reżysera i inspicjentka: Agnieszka Choińska
Czas trwania spektaklu: 1 godzina bez przerwy
UWAGA! Spektakl dla widzów pełnoletnich!
Projekt dofinansowany ze środków Funduszy SKE ZASP.
***
Adam Mortas – w 2012 roku ukończył Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie, Filia we Wrocławiu. W tym samym roku na Festiwalu Szkół Teatralnych otrzymał dwie nagrody, w tym dla Najbardziej Elektryzującego Aktora. Został również dwukrotnie doceniony w plebiscycie Najlepszy/Najlepsza/Najlepsi miesięcznika „Teatr”. Po Festiwalu związał się z Teatrem Nowym im. Kazimierza Dejmka w Łodzi, w zespole którego jest do dziś.
Od 2015 roku współpracuje również z Teatrem Muzycznym w Toruniu. W obu teatrach zrealizował kilkadziesiąt przedstawień, biorąc jednocześnie udział w różnego rodzaju spektaklach gościnnych, m.in. w Teatrze Nowym w Poznaniu, Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu, Scenie Monopolis czy Konsulacie Kultury w Gdyni.
Jest także wokalistą i liderem zespołu Mortas – utwory grupy dotarły na szczyty kultowej Listy Przebojów Trójki; wraz z zespołem zdobył kilkanaście nagród i wyróżnień, między innymi Grand Prix XIII Festiwalu Interpretacji Piosenki Aktorskiej w Bydgoszczy oraz Nagrodę Publiczności Festiwalu Laboratorium Piosenki 2024.
Debiutancka płyta zespołu Tu została bardzo ciepło przyjęta przez słuchaczy i krytyków muzycznych, czego dowodem jest m.in. Wiosło Kultury 2019 za najlepszy debiut muzyczny.
Poza tym Adam realizuje się jako reżyser, autor tekstów oraz pedagog teatralny. Jest autorem m.in. libretta do spektaklu muzycznego Przebudzenie, wystawionego dotychczas w dwóch wersjach językowych dla kilku tysięcy osób, m.in. w ramach ogólnoświatowych targów lotniczych „Routes Europe".
Marcin Zorak Szymański – beatboxer, raper, producent i improwizator. Od najmłodszych lat zafascynowany kulturą hip-hop. W ciągu 20 lat artystycznej działalności scenicznej zagrał setki koncertów, na jego koncie są także liczne warsztaty i szkolenia, kilka nagranych płyt oraz wiele wygranych konkursów. Do największych sukcesów zaliczyć można Mistrzostwo Polski WBW Polish Beatbox 2008.
W 2012 roku nagrał z raperem O.S.T.R. kultową płytę Tabasko, zaś w 2013 roku solową płytę Zorak – Świadomość. Zagrał ponad 500 spektakli improwizowanych z grupą Impro Atak oraz współtworzył muzykę do spektakli teatralnych w Teatrze Nowym w Łodzi.
Rafał Rybak – na co dzień programista baz danych, z zamiłowania pianista. Śpiewał w łódzkim Studiu Piosenki Forum; tam też poznał wielu ludzi, z którymi później współpracował w charakterze akompaniatora w różnorodnych projektach. Wielokrotnie akompaniował aktorom i wokalistom na festiwalach, w spektaklach muzycznych oraz przy okazji innych wydarzeń kulturalnych. Jako największy sukces w tej dziedzinie wspomina Grand Prix z Justyną Wasilewską na wrocławskim PPA w 2009 roku oraz Nagrodę Publiczności na festiwalu Laboratorium Piosenki w 2024 roku.
Beze mnie jesteś nikim
Pierwszy etap tonięcia to zachłyśnięcie. Człowiek wpada w panikę, próbuje wstrzymać oddech, w organizmie zaczyna spadać poziom tlenu. Organizm próbuje się bronić, wymusza odruch oddechu, a tonący połyka wodę…
Człowiek tonie bezgłośnie. Nikt nie usłyszy wołania o pomoc, usta i płuca wypełniają się wodą. Może ktoś zauważy machanie rękami, rozpaczliwą próbę utrzymania się na powierzchni ale rzadko kiedy odczyta sygnały. Przerażający jest fakt, że osoba tonąca zachowuje świadomość, nawet w momencie kiedy leży już na dnie. Nie może się ruszyć i wie, że umiera…
Zrealizowany na podstawie wstrząsającego reportażu Jacka Hołuba o tym samym tytule spektakl opowiada o przemocy, stale obecnej w naszych domach i kulturze – jej przyczynach, mechanizmach, a także społecznym i instytucjonalnym przyzwoleniu i zobojętnieniu na zamknięte w czterech ścianach akty agresji.
Twórczynie i twórcy podejmują próbę opowiedzenia o przemocy bez jej reprodukowania – szukają teatralnej i plastycznej metafory, która – oddając głos ofiarom – nie powiela przemocowych wzorców.
Aktorki i aktorzy w performatywny sposób poruszają się po przestrzeniach wspomnień bohaterek i bohaterów, próbując znaleźć odpowiedź na zależności i mechanizmy systemu działania przemocy: jej ofiar, sprawczyń i sprawców, by opowiedzieć historię uratowania – historię nadziei, że można się z tej ciemności wynurzyć.
Autor: Jacek Hołub
Reżyseria | adaptacja | dramaturgia: Agata Biziuk
Scenografia | kostiumy: Marika Wojciechowska
Koordynacja scen intymnych | choreografia: Krystyna Lama Szydłowska
Video: Piotr Wacowski
Realizacja zdjęć podwodnych: Bartosz Stróżyński FIMUFO STUDIO
Muzyka: Piotr Klimek
Inspicjentka: Agnieszka Choińska
Identyfikacja graficzna: Ola Jasionowska
Prapremiera: 26 maja 2023 roku | Mała Scena
Występują:
Halszka Lehman / Malwina Jelistratow
Gracjan Kielar
Damian Sosnowski
Katarzyna Żuk
Czas trwania: 1 godzina i 30 minut bez przerwy
Spektakl przeznaczony dla widzów w wieku 16+
Człowiek tonie bezgłośnie. Nikt nie usłyszy wołania o pomoc, usta i płuca wypełniają się wodą. Może ktoś zauważy machanie rękami, rozpaczliwą próbę utrzymania się na powierzchni ale rzadko kiedy odczyta sygnały. Przerażający jest fakt, że osoba tonąca zachowuje świadomość, nawet w momencie kiedy leży już na dnie. Nie może się ruszyć i wie, że umiera…
Zrealizowany na podstawie wstrząsającego reportażu Jacka Hołuba o tym samym tytule spektakl opowiada o przemocy, stale obecnej w naszych domach i kulturze – jej przyczynach, mechanizmach, a także społecznym i instytucjonalnym przyzwoleniu i zobojętnieniu na zamknięte w czterech ścianach akty agresji.
Twórczynie i twórcy podejmują próbę opowiedzenia o przemocy bez jej reprodukowania – szukają teatralnej i plastycznej metafory, która – oddając głos ofiarom – nie powiela przemocowych wzorców.
Aktorki i aktorzy w performatywny sposób poruszają się po przestrzeniach wspomnień bohaterek i bohaterów, próbując znaleźć odpowiedź na zależności i mechanizmy systemu działania przemocy: jej ofiar, sprawczyń i sprawców, by opowiedzieć historię uratowania – historię nadziei, że można się z tej ciemności wynurzyć.
Autor: Jacek Hołub
Reżyseria | adaptacja | dramaturgia: Agata Biziuk
Scenografia | kostiumy: Marika Wojciechowska
Koordynacja scen intymnych | choreografia: Krystyna Lama Szydłowska
Video: Piotr Wacowski
Realizacja zdjęć podwodnych: Bartosz Stróżyński FIMUFO STUDIO
Muzyka: Piotr Klimek
Inspicjentka: Agnieszka Choińska
Identyfikacja graficzna: Ola Jasionowska
Prapremiera: 26 maja 2023 roku | Mała Scena
Występują:
Halszka Lehman / Malwina Jelistratow
Gracjan Kielar
Damian Sosnowski
Katarzyna Żuk
Czas trwania: 1 godzina i 30 minut bez przerwy
Spektakl przeznaczony dla widzów w wieku 16+
Ciało dziewczyny
Zbadać rozziew pomiędzy oszałamiającą realnością tego, co się dzieje, w momencie, kiedy to się dzieje, a dziwną nierealnością, jakiej nabiera to, co się zdarzyło.
Annie Ernaux, „Pamięć dziewczyny”, tłum. Agata Kozak
„Ciało dziewczyny” to opowieść o zderzeniu perspektyw eksplorującej swoją seksualność dziewczyny i dojrzałej kobiety, która próbuje dociec prawdy na temat dawnych przeżyć. Jej powrót do prowincjonalnego miasteczka staje się pretekstem do spojrzenia na własną przeszłość przez pryzmat ciała. Rekonstruowana pamięć o chwilach dorastania przywołuje obrazy budzącego się pożądania, dominującego męskiego spojrzenia i pełnej ambiwalentnych uczuć relacji między dziewczynami. To w końcu historia ciała, które chce nauczyć się odmawiać tego, na co nie jest gotowe i przyjmować to, co naprawdę chce dostać.
Reżyseria: Pamela Leończyk
Tekst | dramaturgia: Daria Sobik
Scenografia | kostiumy: Magdalena Mucha
Muzyka: Magdalena Sowul
Produkcja: Kamila Golik
Inspicjentka: Hanna Molenda
Identyfikacja graficzna: Ola Jasionowska
Prapremiera: 25 października 2024 r.,
Mała Scena | Festiwal Teatru Niezbędnego
Występują:
Jolanta Jackowska
Gracjan Kielar
Maciej Kobiela
Halszka Lehman
Rozalia Rusak
Czas trwania spektaklu: 1 godzina i 20 minut bez przerwy
Spektakl przeznaczony dla widzów 16+
Annie Ernaux, „Pamięć dziewczyny”, tłum. Agata Kozak
„Ciało dziewczyny” to opowieść o zderzeniu perspektyw eksplorującej swoją seksualność dziewczyny i dojrzałej kobiety, która próbuje dociec prawdy na temat dawnych przeżyć. Jej powrót do prowincjonalnego miasteczka staje się pretekstem do spojrzenia na własną przeszłość przez pryzmat ciała. Rekonstruowana pamięć o chwilach dorastania przywołuje obrazy budzącego się pożądania, dominującego męskiego spojrzenia i pełnej ambiwalentnych uczuć relacji między dziewczynami. To w końcu historia ciała, które chce nauczyć się odmawiać tego, na co nie jest gotowe i przyjmować to, co naprawdę chce dostać.
Reżyseria: Pamela Leończyk
Tekst | dramaturgia: Daria Sobik
Scenografia | kostiumy: Magdalena Mucha
Muzyka: Magdalena Sowul
Produkcja: Kamila Golik
Inspicjentka: Hanna Molenda
Identyfikacja graficzna: Ola Jasionowska
Prapremiera: 25 października 2024 r.,
Mała Scena | Festiwal Teatru Niezbędnego
Występują:
Jolanta Jackowska
Gracjan Kielar
Maciej Kobiela
Halszka Lehman
Rozalia Rusak
Czas trwania spektaklu: 1 godzina i 20 minut bez przerwy
Spektakl przeznaczony dla widzów 16+
Ciechowski. W lustrze
Muzyczno-teatralna podróż przez największe przeboje jednego z najważniejszych artystów polskiej sceny.
Dwoje bohaterów mierzy się z pytaniami o tożsamość i autentyczność, a kultowe utwory stają się kluczem do współczesnych refleksji.
Czy gdy patrzymy w lustro, wciąż widzimy siebie?
Scenariusz i reżyseria: Adam Mortas
Opracowanie muzyczne: Bartosz Staszkiewicz i Adam Mortas
Choreografia: Krystian Łysoń
Kostiumy: Katarzyna Mazurkiewicz
Scenografia: Adam Mortas
Opracowanie graficzne: Marcelina Kilian
Występują:
Adam Mortas
Rozalia Rusak / Katarzyna Mazurkiewicz
Klawisze: Rafał Rybak
Głos zza sceny: Dymitr Hołówko
Czas trwanie: 1 godzina bez przerwy
Projekt Ciechowski realizowany jest dzięki środkom otrzymanym w ramach stypendium artystycznego Miasta Łodzi.
Dwoje bohaterów mierzy się z pytaniami o tożsamość i autentyczność, a kultowe utwory stają się kluczem do współczesnych refleksji.
Czy gdy patrzymy w lustro, wciąż widzimy siebie?
Scenariusz i reżyseria: Adam Mortas
Opracowanie muzyczne: Bartosz Staszkiewicz i Adam Mortas
Choreografia: Krystian Łysoń
Kostiumy: Katarzyna Mazurkiewicz
Scenografia: Adam Mortas
Opracowanie graficzne: Marcelina Kilian
Występują:
Adam Mortas
Rozalia Rusak / Katarzyna Mazurkiewicz
Klawisze: Rafał Rybak
Głos zza sceny: Dymitr Hołówko
Czas trwanie: 1 godzina bez przerwy
Projekt Ciechowski realizowany jest dzięki środkom otrzymanym w ramach stypendium artystycznego Miasta Łodzi.
Dobrze ułożony młodzieniec
Inspirowany międzywojenną historią łodzianina Eugeniusza Steinbarta spektakl porusza na wskroś współczesny temat nienormatywności płciowej i jej społecznego odbioru.
Jest opowieścią o próbie ucieczki z opresyjnego systemu społecznego, w którym role są określone sztywno i narzucone raz na zawsze; historią niezgody wobec bezradności, bierności i postępowania wbrew sobie; wyrazem buntu przeciwko życiu w roli kobiety, kiedy się kobietą nie jest; manifestem odwagi do życia na własnych warunkach – bez binarnych podziałów, kategorii i wlewania ciał w foremki.
Spektakl odwołuje się do wydarzeń towarzyszących toczącemu się w latach 1938-1939 przed sądem okręgowym w Łodzi procesowi „młodej kobiety wyglądającej zupełnie jak mężczyzna”*.
Jak donosi „Ilustrowana Republika” z 6 stycznia 1939 roku: „kobieta udawała mężczyznę (…) nie tylko rzecby można — na optykę, ale również wobec władz stanu cywilnego. Ożeniła się (…), meldując się jako mężczyzna wobec kapłana, a ożeniwszy się — została nawet «ojcem» i zameldowała dziecko zrodzone z swej «żony» za swoje”.
W tym samym artykule z „Ilustrowanej Republiki” czytamy: „już na kilka lat wcześniej «Eugeniusz» Steinbart, desperat, który z wysokości trzeciego piętra jednego z domów przy ul. Nawrot rzucił się na bruk, odniósł złamanie kręgosłupa i dopiero w karetce pogotowia okazał się kobietą — zwrócił na siebie uwagę władz”.
„W jakim celu Sztajnbartówna przedzierzgnęła się w mężczyznę nie stwierdzono”. Wiadomo natomiast, że w momencie targnięcia się na swoje życie w roku 1935 mężczyzna ten był bezdomny, cieszył się opinią dobrze ułożonego młodzieńca, miał narzeczoną, a przyszłą żonę Czesławę Zaleśną poznał właśnie w szpitalnym oddziale kobiecym, w którym dochodził do zdrowia.
Eugeniusz Steinbart identyfikował się jako mężczyzna, jako narzeczony i mąż wchodził w relacje romantyczne, jako ojciec wychowywał córkę. Po załamaniu nerwowym i próbie samobójczej jeszcze się w swojej identyfikacji umocnił. W czasach, kiedy osoby transpłciowe nie miały kulturowej reprezentacji, a społeczność nie wypracowała jeszcze języka, który by tę reprezentację sankcjonował, Eugeniusz Steinbart w dokumentach i relacjach medialnych znajdował informacje o sobie sprzeczne z tym, kim był naprawdę. Jego męska tożsamość w świetle prawa i w oczach społeczeństwa była fałszerstwem, jego próby wyrażania siebie były karane.
Za posługiwanie się dowodem tożsamości swojego kuzyna i poświadczenie nieprawdy w styczniu 1939 roku został skazany na 8 miesięcy więzienia. We wrześniu 1939 roku wybuchła wojna.
Co działo się dalej z Eugeniuszem? W jakiej roli płciowej postanowił kontynuować życie? W jakim ciele odnalazłby się dziś? W jakim kraju? W jakim mieście? Czy w Łodzi?
To tutaj przy ulicy Częstochowskiej mieścił się zakład produkujący protezy prącia. To w Łodzi Anna Grodzka, kiedy była posłanką, chciała utworzyć centrum dla dzieci i młodzieży cierpiących z powodu dysforii płciowej, gdzie mogłyby otrzymać wsparcie lekarzy, psychiatrów, psychologów i seksuologów, uzyskać diagnozę i szybką pomoc. To łódzki szpital im. Barlickiego był w latach 90. jedynym w kraju i jednym z dwóch w Europie Wschodniej, gdzie przeprowadzano operacje uzgodnienia płci, a później – wykonywano ich najwięcej. Może to w Łodzi te procedury znowu będą całkowicie bezpłatne?
*cytaty pochodzą z międzywojennej prasy, zachowujemy oryginalną pisownię
Reżyseria: Wiktor Rubin
Tekst | dramaturgia: Jolanta Janiczak
Scenografia | video: Łukasz Surowiec
Kostiumy: Rafał Domagała
Muzyka: Krzysztof Kaliski
Reżyseria światła: Jacqueline Sobiszewski
Asystent reżysera: Michał Kruk
Inspicjentka: Agnieszka Choińska
Identyfikacja graficzna: Ola Jasionowska
Prapremiera: 25 marca 2023 roku, Duża Scena
Występują:
Karolina Bednarek (Wiktoria Skempińska, narzeczona Eugeniusza)
Monika Buchowiec (Maria Zaleśna, teściowa Eugeniusza)
Maciej Kobiela (Oskar, brat Eugeniusza)
Michał Kruk (Prokurator Kłoczkowski)
Paweł Kos (Adwokat Szychwart)
Halszka Lehman (Elżbieta, córka Eugeniusza)
Paulina Walendziak (Czesława Zaleśna, żona Eugeniusza)
Edmund Krempiński (gościnnie | Eugeniusz Steinbart)
Czas trwania spektaklu: 1 godzina i 40 minut bez przerwy
Sugerowany wiek widza: 16+
Jest opowieścią o próbie ucieczki z opresyjnego systemu społecznego, w którym role są określone sztywno i narzucone raz na zawsze; historią niezgody wobec bezradności, bierności i postępowania wbrew sobie; wyrazem buntu przeciwko życiu w roli kobiety, kiedy się kobietą nie jest; manifestem odwagi do życia na własnych warunkach – bez binarnych podziałów, kategorii i wlewania ciał w foremki.
Spektakl odwołuje się do wydarzeń towarzyszących toczącemu się w latach 1938-1939 przed sądem okręgowym w Łodzi procesowi „młodej kobiety wyglądającej zupełnie jak mężczyzna”*.
Jak donosi „Ilustrowana Republika” z 6 stycznia 1939 roku: „kobieta udawała mężczyznę (…) nie tylko rzecby można — na optykę, ale również wobec władz stanu cywilnego. Ożeniła się (…), meldując się jako mężczyzna wobec kapłana, a ożeniwszy się — została nawet «ojcem» i zameldowała dziecko zrodzone z swej «żony» za swoje”.
W tym samym artykule z „Ilustrowanej Republiki” czytamy: „już na kilka lat wcześniej «Eugeniusz» Steinbart, desperat, który z wysokości trzeciego piętra jednego z domów przy ul. Nawrot rzucił się na bruk, odniósł złamanie kręgosłupa i dopiero w karetce pogotowia okazał się kobietą — zwrócił na siebie uwagę władz”.
„W jakim celu Sztajnbartówna przedzierzgnęła się w mężczyznę nie stwierdzono”. Wiadomo natomiast, że w momencie targnięcia się na swoje życie w roku 1935 mężczyzna ten był bezdomny, cieszył się opinią dobrze ułożonego młodzieńca, miał narzeczoną, a przyszłą żonę Czesławę Zaleśną poznał właśnie w szpitalnym oddziale kobiecym, w którym dochodził do zdrowia.
Eugeniusz Steinbart identyfikował się jako mężczyzna, jako narzeczony i mąż wchodził w relacje romantyczne, jako ojciec wychowywał córkę. Po załamaniu nerwowym i próbie samobójczej jeszcze się w swojej identyfikacji umocnił. W czasach, kiedy osoby transpłciowe nie miały kulturowej reprezentacji, a społeczność nie wypracowała jeszcze języka, który by tę reprezentację sankcjonował, Eugeniusz Steinbart w dokumentach i relacjach medialnych znajdował informacje o sobie sprzeczne z tym, kim był naprawdę. Jego męska tożsamość w świetle prawa i w oczach społeczeństwa była fałszerstwem, jego próby wyrażania siebie były karane.
Za posługiwanie się dowodem tożsamości swojego kuzyna i poświadczenie nieprawdy w styczniu 1939 roku został skazany na 8 miesięcy więzienia. We wrześniu 1939 roku wybuchła wojna.
Co działo się dalej z Eugeniuszem? W jakiej roli płciowej postanowił kontynuować życie? W jakim ciele odnalazłby się dziś? W jakim kraju? W jakim mieście? Czy w Łodzi?
To tutaj przy ulicy Częstochowskiej mieścił się zakład produkujący protezy prącia. To w Łodzi Anna Grodzka, kiedy była posłanką, chciała utworzyć centrum dla dzieci i młodzieży cierpiących z powodu dysforii płciowej, gdzie mogłyby otrzymać wsparcie lekarzy, psychiatrów, psychologów i seksuologów, uzyskać diagnozę i szybką pomoc. To łódzki szpital im. Barlickiego był w latach 90. jedynym w kraju i jednym z dwóch w Europie Wschodniej, gdzie przeprowadzano operacje uzgodnienia płci, a później – wykonywano ich najwięcej. Może to w Łodzi te procedury znowu będą całkowicie bezpłatne?
*cytaty pochodzą z międzywojennej prasy, zachowujemy oryginalną pisownię
Reżyseria: Wiktor Rubin
Tekst | dramaturgia: Jolanta Janiczak
Scenografia | video: Łukasz Surowiec
Kostiumy: Rafał Domagała
Muzyka: Krzysztof Kaliski
Reżyseria światła: Jacqueline Sobiszewski
Asystent reżysera: Michał Kruk
Inspicjentka: Agnieszka Choińska
Identyfikacja graficzna: Ola Jasionowska
Prapremiera: 25 marca 2023 roku, Duża Scena
Występują:
Karolina Bednarek (Wiktoria Skempińska, narzeczona Eugeniusza)
Monika Buchowiec (Maria Zaleśna, teściowa Eugeniusza)
Maciej Kobiela (Oskar, brat Eugeniusza)
Michał Kruk (Prokurator Kłoczkowski)
Paweł Kos (Adwokat Szychwart)
Halszka Lehman (Elżbieta, córka Eugeniusza)
Paulina Walendziak (Czesława Zaleśna, żona Eugeniusza)
Edmund Krempiński (gościnnie | Eugeniusz Steinbart)
Czas trwania spektaklu: 1 godzina i 40 minut bez przerwy
Sugerowany wiek widza: 16+
Facet to świnia! - improwizowana komedia na Dzień Kobiet - Scena IMPRO Teatru Nowego
Impro przebojem zdobywa sceny i serca publiczności na całym świecie. Za co pokochaliście improwizowane spektakle? Za błyskotliwe i szalenie zabawne wykorzystywanie i interpretację podrzucanych przez was, czyli widzów, sugestii. Aktorki i aktorzy Sceny IMPRO Teatru Nowego realizują wszystkie pomysły, nawet te najbardziej zwariowane. Dzięki temu improwizowane spektakle za każdym razem są inne i zaskakujące, pełne niewiadomych. To Wy tworzycie scenariusze wymyślając nam role, proponując miejsca akcji, narzucacie styl i sposób gry. Efekty często zaskakują także i nas!
Gwarantujemy, że po pierwszej wizycie dołączycie do grona miłośników naszej Sceny IMPRO.
Czas trwania spektaklu: min. 1 godzina i 30 minut bez przerwy
Występują:
Jolanta Jackowska
Michał Kruk
Konrad Michalak
Adam Mortas
Antoni Włosowicz
Gwarantujemy, że po pierwszej wizycie dołączycie do grona miłośników naszej Sceny IMPRO.
Czas trwania spektaklu: min. 1 godzina i 30 minut bez przerwy
Występują:
Jolanta Jackowska
Michał Kruk
Konrad Michalak
Adam Mortas
Antoni Włosowicz
Hotel ZNP
Rękopis znaleziony w popielniczce
Belcia, bohaterka powieści Izabeli Tadry, jest w nieprzerwanym ruchu: z jednego pokoju hotelowego do drugiego, z rąk matki do ciotki, od męża do kochanka, z romansu do kolejnej przygody. Jej (...) imponujące włosy są budulcem, z którego ma powstać idealna córka, grzeczna panienka, niedostępna seksbomba, wierna żona, odpowiedzialna matka, kobieta fatalna, kobieta-dziecko, przyjaciółka, powierniczka, bogini. Współczesna kobieta ma przecież tyle dróg do wyboru! (...)
Ponad realnymi postaciami unosi się jeszcze jedna, kluczowa figura: tajemniczy „Pan”, do którego Belcia kieruje swoją opowieść. Humor i kamp zderzają się z ostentacyjnie nienowoczesnym liryzmem, z rozbitym na fragmenty, ale wciąż pulsującym pod powierzchnią wielkim sercowym wyznaniem, które Belcia kieruje do miłości swojego życia. Nie dowiemy się nigdy, czy „Pan” istnieje, wiemy jednak, że jest wzorcem kochanka, którego Belcia będzie szukać w każdym napotkanym mężczyźnie.
Jak być sobą w świecie, w którym tradycyjne role są zgrane, wybrakowane i ciasne, ale wciąż siedzą mocno pod skórą, a nowe dopiero niepewnie się rodzą? Co w dzisiejszej rzeczywistości znaczy być sobą i czy autentyczne spotkanie z partnerem/partnerką jest w ogóle możliwe?
W adaptacji Małgosi Maciejewskiej w pełni wybrzmiewa bezczelny humor powieści. Mamy tu operetkę, absurdalną i kampową, i tragikomiczny standup. Podróż przez mężczyzn, fryzury i hotelowe pokoje, pełna potknięć i do bólu prozaicznych rozczarowań i pomyłek zdaje się nie mieć końca, a jej bohaterka – być niezniszczalna. Głód uczucia, wiara w spotkanie i spełnienie w miłosnej relacji są jej paliwem. I to chyba czyni ją wzruszającą. Włosy Belci można ściąć – i tak odrosną.
Autorka: Izabela Tadra
Reżyseria: Kuba Kowalski
Adaptacja | dramaturgia: Małgorzata Maciejewska
Scenografia | kostiumy: Maks Mac
Muzyka: Olo Walicki
Improwizacje muzyczne: Antoni Włosowicz
Choreografia: Krystian Łysoń
Reżyseria światła: Damian Pawella
Inspicjentka | asystentka reżysera: Agnieszka Choińska
Identyfikacja graficzna: Ola Jasionowska
Prapremiera: 19 października 2024 r., Duża Scena
Występują:
Paulina Walendziak (Belcia)
Katarzyna Żuk (Matka | Matka Faceta od wibratorów)
Maciej Kobiela (Wilhelm)
Karolina Bednarek (Niańka)
Piotr Seweryński (Cioteczka | Ojciec Faceta od wibratorów)
Damian Sosnowski (Facet w szlafroku | Facet od wibratorów)
Paweł Kos (Facet od koksu | Facet od lakierów)
Michał Kruk (Facet romantyczny)
Antoni Włosowicz (Duch Belci)
Czas trwania spektaklu: 1 godzina i 50 minut bez przerwy
Spektakl przeznaczony dla widzów 18+ (wulgarny język)
Belcia, bohaterka powieści Izabeli Tadry, jest w nieprzerwanym ruchu: z jednego pokoju hotelowego do drugiego, z rąk matki do ciotki, od męża do kochanka, z romansu do kolejnej przygody. Jej (...) imponujące włosy są budulcem, z którego ma powstać idealna córka, grzeczna panienka, niedostępna seksbomba, wierna żona, odpowiedzialna matka, kobieta fatalna, kobieta-dziecko, przyjaciółka, powierniczka, bogini. Współczesna kobieta ma przecież tyle dróg do wyboru! (...)
Ponad realnymi postaciami unosi się jeszcze jedna, kluczowa figura: tajemniczy „Pan”, do którego Belcia kieruje swoją opowieść. Humor i kamp zderzają się z ostentacyjnie nienowoczesnym liryzmem, z rozbitym na fragmenty, ale wciąż pulsującym pod powierzchnią wielkim sercowym wyznaniem, które Belcia kieruje do miłości swojego życia. Nie dowiemy się nigdy, czy „Pan” istnieje, wiemy jednak, że jest wzorcem kochanka, którego Belcia będzie szukać w każdym napotkanym mężczyźnie.
Jak być sobą w świecie, w którym tradycyjne role są zgrane, wybrakowane i ciasne, ale wciąż siedzą mocno pod skórą, a nowe dopiero niepewnie się rodzą? Co w dzisiejszej rzeczywistości znaczy być sobą i czy autentyczne spotkanie z partnerem/partnerką jest w ogóle możliwe?
W adaptacji Małgosi Maciejewskiej w pełni wybrzmiewa bezczelny humor powieści. Mamy tu operetkę, absurdalną i kampową, i tragikomiczny standup. Podróż przez mężczyzn, fryzury i hotelowe pokoje, pełna potknięć i do bólu prozaicznych rozczarowań i pomyłek zdaje się nie mieć końca, a jej bohaterka – być niezniszczalna. Głód uczucia, wiara w spotkanie i spełnienie w miłosnej relacji są jej paliwem. I to chyba czyni ją wzruszającą. Włosy Belci można ściąć – i tak odrosną.
Autorka: Izabela Tadra
Reżyseria: Kuba Kowalski
Adaptacja | dramaturgia: Małgorzata Maciejewska
Scenografia | kostiumy: Maks Mac
Muzyka: Olo Walicki
Improwizacje muzyczne: Antoni Włosowicz
Choreografia: Krystian Łysoń
Reżyseria światła: Damian Pawella
Inspicjentka | asystentka reżysera: Agnieszka Choińska
Identyfikacja graficzna: Ola Jasionowska
Prapremiera: 19 października 2024 r., Duża Scena
Występują:
Paulina Walendziak (Belcia)
Katarzyna Żuk (Matka | Matka Faceta od wibratorów)
Maciej Kobiela (Wilhelm)
Karolina Bednarek (Niańka)
Piotr Seweryński (Cioteczka | Ojciec Faceta od wibratorów)
Damian Sosnowski (Facet w szlafroku | Facet od wibratorów)
Paweł Kos (Facet od koksu | Facet od lakierów)
Michał Kruk (Facet romantyczny)
Antoni Włosowicz (Duch Belci)
Czas trwania spektaklu: 1 godzina i 50 minut bez przerwy
Spektakl przeznaczony dla widzów 18+ (wulgarny język)
IMPRO Shoty! - Scena IMPRO Teatru Nowego
Impro Shoty! to spektakl złożony z krótkich improwizowanych gier teatralnych, czyli najlepszy możliwy przepis na idealny wieczór. Właśnie za błyskotliwe i szalenie zabawne interpretacje podrzucanych przez widzów sugestii pokochaliście Impro w Nowym!
Jeśli jeszcze nie zaliczacie się do grona naszych miłośników, Impro Shoty! z pewnością to zmienią. To spektakl pełen niewiadomych, za każdym razem to Wy tworzycie jego scenariusz, wymyślacie role aktorom, proponujecie miejsca akcji, narzucacie styl i sposób gry. My realizujemy te wszystkie, nawet najbardziej zwariowane pomysły. Efekty często zaskakują także nas samych! Dowcipy, żarty, krotochwile, anegdoty – krótko i na temat: Impro Shoty!
Czas trwania spektaklu: min. 1 godzina i 30 minut bez przerwy
Występują:
Jolanta Jackowska
Michał Kruk
Konrad Michalak
Adam Mortas
Jeśli jeszcze nie zaliczacie się do grona naszych miłośników, Impro Shoty! z pewnością to zmienią. To spektakl pełen niewiadomych, za każdym razem to Wy tworzycie jego scenariusz, wymyślacie role aktorom, proponujecie miejsca akcji, narzucacie styl i sposób gry. My realizujemy te wszystkie, nawet najbardziej zwariowane pomysły. Efekty często zaskakują także nas samych! Dowcipy, żarty, krotochwile, anegdoty – krótko i na temat: Impro Shoty!
Czas trwania spektaklu: min. 1 godzina i 30 minut bez przerwy
Występują:
Jolanta Jackowska
Michał Kruk
Konrad Michalak
Adam Mortas
Kto jest szalony – ja czy świat?
Supernowoczesne kliniki, biznesy okołomedyczne, terapie gwarantowanego dobrobytu – wszystko po to, by sprostać wymaganiom nowego kanonu: bycia zdrowym, radosnym, ambitnym, aktywnie uczestniczącym w społeczno-ekonomicznym „teatrze” współczesności. Bo jeśli nie, to… należy się leczyć! W dzisiejszym świecie poczucie dyskomfortu związanego z funkcjonowaniem w późno-nowoczesnej rzeczywistości staje się jednostką chorobową.
Tekst odwołuje się do pierwszych spotkań diagnostycznych z psychiatrami, podczas których analizowana jest identyfikacja pacjenta z trudnościami, jakich doświadcza. Analizuje perspektywę ulgi, jaką może przynieść uznanie symptomów niedopasowania do kanonu za chorobę. Przestrzeń intymnych rozmów ze specjalistami przeplata się tu z symboliką współczesnych terapii, gdzie narracje pacjentów stają się elementem gry mającej docelowo maksymalizować zadowolenie i poczucie przynależności.
Co definiuje nas dziś jako „zdrowych” lub „chorych”? Czy zaburzenia i różnice w sposobach funkcjonowania są objawami choroby, czy może wyrazem buntu, wykraczającego poza możliwości medycyny? Czy diagnoza jest kluczem do zrozumienia siebie, czy może pułapką, która ogranicza indywidualność?
Tragifarsa o dyktaturze szczęścia i sukcesu prowokuje do refleksji nad rolą jednostki w świecie pełnym oczekiwań oraz nad tym, czy w dzisiejszych realiach normalność jest w ogóle możliwa.
Reżyseria: Ruslán Viktorov
Scenariusz | dramaturgia: Michał Pabian
Scenografia | kostiumy: Maks Mac
Muzyka: Richard Wolf
Ruch sceniczny: Zuzanna Kasprzyk
Reżyseria światła: Damian Pawella
Asystentka reżysera: Weronika Ososko
Tłumaczenie z j. niemieckiego w procesie prób: Jakub Sierenberg
Inspicjentka: Hanna Molenda
Premiera:
25 kwietnia 2025 roku, Duża Scena
Występują:
Karolina Bednarek (ŻAKLINA)
Barbara Dembińska (DOKTOR WANDA CZUJNIK)
Paweł Kos (JAN)
Halszka Lehman (MENEDŻERKA ZDROWIA ZOSIA)
Mirosława Olbińska (MATKA, taka bardziej trzy po trzy)
Paulina Walendziak (DOLORES)
Maciej Kobiela | Antoni Włosowicz przed 25.10.25 (XANNY)
Maciej Bisiorek | gościnnie (MATTHEW RICHARD)
Czas trwania spektaklu: 1 godzina i 40 minut bez przerwy
Tekst odwołuje się do pierwszych spotkań diagnostycznych z psychiatrami, podczas których analizowana jest identyfikacja pacjenta z trudnościami, jakich doświadcza. Analizuje perspektywę ulgi, jaką może przynieść uznanie symptomów niedopasowania do kanonu za chorobę. Przestrzeń intymnych rozmów ze specjalistami przeplata się tu z symboliką współczesnych terapii, gdzie narracje pacjentów stają się elementem gry mającej docelowo maksymalizować zadowolenie i poczucie przynależności.
Co definiuje nas dziś jako „zdrowych” lub „chorych”? Czy zaburzenia i różnice w sposobach funkcjonowania są objawami choroby, czy może wyrazem buntu, wykraczającego poza możliwości medycyny? Czy diagnoza jest kluczem do zrozumienia siebie, czy może pułapką, która ogranicza indywidualność?
Tragifarsa o dyktaturze szczęścia i sukcesu prowokuje do refleksji nad rolą jednostki w świecie pełnym oczekiwań oraz nad tym, czy w dzisiejszych realiach normalność jest w ogóle możliwa.
Reżyseria: Ruslán Viktorov
Scenariusz | dramaturgia: Michał Pabian
Scenografia | kostiumy: Maks Mac
Muzyka: Richard Wolf
Ruch sceniczny: Zuzanna Kasprzyk
Reżyseria światła: Damian Pawella
Asystentka reżysera: Weronika Ososko
Tłumaczenie z j. niemieckiego w procesie prób: Jakub Sierenberg
Inspicjentka: Hanna Molenda
Premiera:
25 kwietnia 2025 roku, Duża Scena
Występują:
Karolina Bednarek (ŻAKLINA)
Barbara Dembińska (DOKTOR WANDA CZUJNIK)
Paweł Kos (JAN)
Halszka Lehman (MENEDŻERKA ZDROWIA ZOSIA)
Mirosława Olbińska (MATKA, taka bardziej trzy po trzy)
Paulina Walendziak (DOLORES)
Maciej Kobiela | Antoni Włosowicz przed 25.10.25 (XANNY)
Maciej Bisiorek | gościnnie (MATTHEW RICHARD)
Czas trwania spektaklu: 1 godzina i 40 minut bez przerwy
Kto nie ma nie płaci
Sztuka Daria Fo "Kto nie ma, nie płaci" przedstawia dzień z życia dwóch małżeństw: Antonii i Giovanniego oraz Margherity i Luigiego. Wysokie ceny żywności zmuszają kobiety do kradzieży z pobliskiego supermarketu jedzenia, które jak w starej sztuce commedia dell’arte, realizującej topos głodu, staje się elementem groteskowej akcji. Czy mężczyźni poprą „obywatelskie nieposłuszeństwo” swoich żon, a wydarzenia ze sklepu przerodzą się w rewolucję o krajowym zasięgu? Zderzenie serii zabawnych scenek z ostrą wymową społeczną tej historii daje efekt satyryczny. Jednocześnie skłania do zwrócenia uwagi na problemy pracy i kapitału.
Dario Fo jest dramaturgiem, aktorem i reżyserem, a także jednym z najbardziej kontrowersyjnych przedstawicieli świata teatru. Reprezentuje teatr komiczny od ludowego widowiska średniowiecznego i komedii dell’arte po nowe formy wodewilu, musicalu i burleski. W 1997 roku otrzymał literacką Nagrodę Nobla. Napisał kilkadziesiąt sztuk. Do najbardziej znanych należą: Wielka pantomima z flagami i kukłami małymi i średnimi, Misterium buffo i Przypadkowa śmierć anarchisty.
Autor: Dario Fo
Przekład: Piotr Bikont i Paweł Lesisz
Reżyseria: Piotr Bikont
Scenografia: Aleksander Janicki
Kostiumy: Zuzanna Markiewicz
Muzyka i śpiew: Jacek Bieleński
Asystent reżysera: Wojciech Oleksiewicz
Prapremiera: 9 kwietnia 2011 roku, Mała Scena
Występują:
Mirosława Olbińska (Antonina)
Katarzyna Żuk (Margherita)
Gracjan Kielar (Luigi)
Adam Mortas / Tomasz Kubiatowicz (Inspektor)
Wojciech Oleksiewicz (Strażnik)
Sławomir Sulej (Giovanni)
Dymitr Hołówko (gościnnie, Dziadek)
Jacek Bieleński (gościnnie, Pieśniarz)
Sugerowany wiek odbiorcy powyżej czternastu lat.
Czas trwania: 2 godziny z przerwą
Dario Fo jest dramaturgiem, aktorem i reżyserem, a także jednym z najbardziej kontrowersyjnych przedstawicieli świata teatru. Reprezentuje teatr komiczny od ludowego widowiska średniowiecznego i komedii dell’arte po nowe formy wodewilu, musicalu i burleski. W 1997 roku otrzymał literacką Nagrodę Nobla. Napisał kilkadziesiąt sztuk. Do najbardziej znanych należą: Wielka pantomima z flagami i kukłami małymi i średnimi, Misterium buffo i Przypadkowa śmierć anarchisty.
Autor: Dario Fo
Przekład: Piotr Bikont i Paweł Lesisz
Reżyseria: Piotr Bikont
Scenografia: Aleksander Janicki
Kostiumy: Zuzanna Markiewicz
Muzyka i śpiew: Jacek Bieleński
Asystent reżysera: Wojciech Oleksiewicz
Prapremiera: 9 kwietnia 2011 roku, Mała Scena
Występują:
Mirosława Olbińska (Antonina)
Katarzyna Żuk (Margherita)
Gracjan Kielar (Luigi)
Adam Mortas / Tomasz Kubiatowicz (Inspektor)
Wojciech Oleksiewicz (Strażnik)
Sławomir Sulej (Giovanni)
Dymitr Hołówko (gościnnie, Dziadek)
Jacek Bieleński (gościnnie, Pieśniarz)
Sugerowany wiek odbiorcy powyżej czternastu lat.
Czas trwania: 2 godziny z przerwą
My psy
Na nieczynnym wysypisku śmieci na skraju miasta mieszka sfora bezdomnych psów. Dowodzi nią Czarny – młody, agresywny, niechętny ludziom. Każdy z psów ma własną historię, smutną i gorzką. Mała naiwna Kropka została przez człowieka porzucona, jamniczka Rasowa, po śmierci swojego pana, zapomniana w pustym mieszkaniu przez jego rodzinę, stary cyrkowy pies Cichy nie ma już więcej siły bawić publiczności, a trzymający fason pies-inteligent Mądrala udaje, że wszystko jest ok. Dawno pogodził się ze swoim losem stary pies Kulawy, nikomu nie ufa Ładna, a duży i łagodny Wierny wciąż czeka na „swojego Człowieka”. Lecz zamiast się smucić i zamartwiać, psy próbują nadal żyć i z życia się cieszyć. Bo taka już jest psia natura: radosna i optymistyczna! Wkrótce do sfory dołącza Kot, uroczy kłamca i sybaryta, przyzwyczajony do życia „na poziomie”. Historia jego upadku tylko podtwierdza fakt, że biednym i bezdomnym może zostać każdy, bez względu na status społeczny. Nad głowami porzuconych zwierząt zbierają się chmury: niedługo wysypisko zostanie zlikwidowane, a na jego miejscu powstanie nowe osiedle. Co się stanie z naszymi bohaterami, czy poradzą sobie bez pomocy człowieka?
Opowiadając o psach chcę rozmawiać z dziećmi o bezdomności i wykluczeniu, o tych, którym się „nie udało”. Czy jesteście pewni, że nic podobnego Was w życiu nie spotka? Mam nadzieję, że dzięki mojej sztuce zostanie uratowany chociaż jeden pies czy kot. A dzięki niemu Wy – ludzie. Żeby uratować świat, nic więcej nie trzeba
- Henio Pies
Autor: Henio Pies
Reżyseria: Przemysław Dąbrowski
Scenografia i kostiumy: Mateusz Atman
Muzyka: Lena Ledoff
Ruch sceniczny: Tomasz Dajewski
Przygotowanie wokalne: Adam Rymarz
Inspicjentka: Hanna Molenda
W nagraniu muzyki udział wzięli:
Michał Kobojek - saksofon, klarnet
Kamil Szewczyk - gitara
Tomasz Zieliński - gitara basowa
Przemysław Kuczyński - perkusja
Lena Ledoff - piano
Premiera: 2 lutego 2019 roku, Duża Scena
Występują:
Magdalena Kaszewska (Rasowa)
Halszka Lehman (Ładna)
Paulina Walendziak (Kropka)
Przemysław Dąbrowski (Człowiek)
Gracjan Kielar (Kulawy)
Michał Kruk (Czarny)
Konrad Michalak (Kot)
Adam Mortas (Wierny)
Wojciech Oleksiewicz (Cichy)
Krzysztof Pyziak (Mądrala)
Łukasz Gosławski (Mądrala)
Czas trwania: 2 godziny z przerwą
Opowiadając o psach chcę rozmawiać z dziećmi o bezdomności i wykluczeniu, o tych, którym się „nie udało”. Czy jesteście pewni, że nic podobnego Was w życiu nie spotka? Mam nadzieję, że dzięki mojej sztuce zostanie uratowany chociaż jeden pies czy kot. A dzięki niemu Wy – ludzie. Żeby uratować świat, nic więcej nie trzeba
- Henio Pies
Autor: Henio Pies
Reżyseria: Przemysław Dąbrowski
Scenografia i kostiumy: Mateusz Atman
Muzyka: Lena Ledoff
Ruch sceniczny: Tomasz Dajewski
Przygotowanie wokalne: Adam Rymarz
Inspicjentka: Hanna Molenda
W nagraniu muzyki udział wzięli:
Michał Kobojek - saksofon, klarnet
Kamil Szewczyk - gitara
Tomasz Zieliński - gitara basowa
Przemysław Kuczyński - perkusja
Lena Ledoff - piano
Premiera: 2 lutego 2019 roku, Duża Scena
Występują:
Magdalena Kaszewska (Rasowa)
Halszka Lehman (Ładna)
Paulina Walendziak (Kropka)
Przemysław Dąbrowski (Człowiek)
Gracjan Kielar (Kulawy)
Michał Kruk (Czarny)
Konrad Michalak (Kot)
Adam Mortas (Wierny)
Wojciech Oleksiewicz (Cichy)
Krzysztof Pyziak (Mądrala)
Łukasz Gosławski (Mądrala)
Czas trwania: 2 godziny z przerwą
Noc szpilek
Czterech klasowych przegrywów kontra bezwzględna nauczycielka wychowania seksualnego w męskim liceum jezuitów i ogarnięta wojną domową Lima lat 90-tych. Ludzie znikają tu codziennie. Nic dziwnego, że niefortunny żart, który przerodził się w konflikt między chłopcami i wskutek gwałtownej eskalacji całkowicie wymknął im spod kontroli, mógł przejść niezauważony – jak szpilka w pyle limskiej ulicy.
Manu, Beto, Carlos i Moco po dwudziestu latach spotykają się na zjeździe absolwentów. Zbieg okoliczności sprawił, że za popełniony czyn żaden z nich nie odpowiedział. Powrót do grzechów młodości nie będzie łatwy. Dlaczego wracają? Przed czym uciekają? Co ryzykują, ujawniając swój sekret?
Pełen czarnego humoru thriller jednego z najpopularniejszych współczesnych peruwiańskich pisarzy w adaptacji Piotra Pacześniaka to opowieść́ o wolności wyboru. Bo czy którykolwiek wybór możemy określić́ jako wolny? I w jakim stopniu jesteśmy za niego odpowiedzialni? Ile w tym, co robimy, jest dziedzictwa naszych ojców i matek, miasta i kraju, a ile naszych własnych decyzji? Czy próbując każdy zły uczynek zrozumieć i uzasadnić okolicznościami, nie zbliżamy się niebezpiecznie do moralnego relatywizmu, który uniemożliwia odróżnienie dobra od zła? Ale czy mamy moralne prawo, by każdy zły uczynek potępić?
Autor: Santiago Roncagliolo
Tłumaczenie: Tomasz Pindel
Reżyseria: Piotr Pacześniak
Choreografia, ruch sceniczny, koordynacja scen intymnych: Krystyna Lama Szydłowska
Reżyseria światła: Monika Stolarska
Asystentka reżyserki światła: Helena Rakovich
Muzyka: Michał Zachariasz
Prapremiera: 7 marca 2025 roku, Mała Scena
Występują:
Paweł Kos | Michał Badeński przed 19.12.25
Łukasz Gosławski
Maciej Kobiela
Rozalia Rusak
Damian Sosnowski
Katarzyna Żuk
Czas trwania spektaklu: 2 godziny i 40 minut z przerwą
Sugerowany wiek odbiorcy: 16+
Manu, Beto, Carlos i Moco po dwudziestu latach spotykają się na zjeździe absolwentów. Zbieg okoliczności sprawił, że za popełniony czyn żaden z nich nie odpowiedział. Powrót do grzechów młodości nie będzie łatwy. Dlaczego wracają? Przed czym uciekają? Co ryzykują, ujawniając swój sekret?
Pełen czarnego humoru thriller jednego z najpopularniejszych współczesnych peruwiańskich pisarzy w adaptacji Piotra Pacześniaka to opowieść́ o wolności wyboru. Bo czy którykolwiek wybór możemy określić́ jako wolny? I w jakim stopniu jesteśmy za niego odpowiedzialni? Ile w tym, co robimy, jest dziedzictwa naszych ojców i matek, miasta i kraju, a ile naszych własnych decyzji? Czy próbując każdy zły uczynek zrozumieć i uzasadnić okolicznościami, nie zbliżamy się niebezpiecznie do moralnego relatywizmu, który uniemożliwia odróżnienie dobra od zła? Ale czy mamy moralne prawo, by każdy zły uczynek potępić?
Autor: Santiago Roncagliolo
Tłumaczenie: Tomasz Pindel
Reżyseria: Piotr Pacześniak
Choreografia, ruch sceniczny, koordynacja scen intymnych: Krystyna Lama Szydłowska
Reżyseria światła: Monika Stolarska
Asystentka reżyserki światła: Helena Rakovich
Muzyka: Michał Zachariasz
Prapremiera: 7 marca 2025 roku, Mała Scena
Występują:
Paweł Kos | Michał Badeński przed 19.12.25
Łukasz Gosławski
Maciej Kobiela
Rozalia Rusak
Damian Sosnowski
Katarzyna Żuk
Czas trwania spektaklu: 2 godziny i 40 minut z przerwą
Sugerowany wiek odbiorcy: 16+
Prawda
Scena Inicjatyw Aktorskich
Prawda. Od korzyści płynących z jej przemilczenia po kłopoty związane z jej wyjawieniem.
Czym jest prawda? I kto zna odpowiedź na to pytanie, skoro nie znajdują jej nawet filozofowie? Czy niemówienie prawdy jest kłamstwem? I czy kłamstwo zawsze jest złe?
Dowcipna, drażniąca sumienie francuska komedia, grana z powodzeniem na całym świecie, to opowieść o związkach budowanych na półprawdach i niedomówieniach, manipulacjach i kłamstewkach.
Ale… czy gdyby wszyscy mówili sobie prawdę, to ostałaby się na ziemi chociaż jedna para? A może to byłby koniec cywilizacji? Bo kto właściwie potrzebuje całej prawdy?
I co, jeśli jedyny dowód miłości, jaki możemy dać najbliższej osobie, to nadal ją okłamywać? Tylko może po prostu musimy robić to lepiej…
Autor: Florian Zeller
Scenografia: Wojciech Stefaniak
Kostiumy: Agnieszka Korzeniowska
Inspicjentka: Hanna Molenda
Premiera: 13 grudnia 2024 roku, Mała Scena
Występują:
Agnieszka Korzeniowska
Magdalena Kaszewska
Gracjan Kielar
Michał Kruk
Czas trwania spektaklu: 1 godzina i 20 minut bez przerwy
Prawda. Od korzyści płynących z jej przemilczenia po kłopoty związane z jej wyjawieniem.
Czym jest prawda? I kto zna odpowiedź na to pytanie, skoro nie znajdują jej nawet filozofowie? Czy niemówienie prawdy jest kłamstwem? I czy kłamstwo zawsze jest złe?
Dowcipna, drażniąca sumienie francuska komedia, grana z powodzeniem na całym świecie, to opowieść o związkach budowanych na półprawdach i niedomówieniach, manipulacjach i kłamstewkach.
Ale… czy gdyby wszyscy mówili sobie prawdę, to ostałaby się na ziemi chociaż jedna para? A może to byłby koniec cywilizacji? Bo kto właściwie potrzebuje całej prawdy?
I co, jeśli jedyny dowód miłości, jaki możemy dać najbliższej osobie, to nadal ją okłamywać? Tylko może po prostu musimy robić to lepiej…
Autor: Florian Zeller
Scenografia: Wojciech Stefaniak
Kostiumy: Agnieszka Korzeniowska
Inspicjentka: Hanna Molenda
Premiera: 13 grudnia 2024 roku, Mała Scena
Występują:
Agnieszka Korzeniowska
Magdalena Kaszewska
Gracjan Kielar
Michał Kruk
Czas trwania spektaklu: 1 godzina i 20 minut bez przerwy
Romans z mordercą - improwizowana komedia kryminalna - Scena IMPRO Teatru Nowego
Zaczyna się niewinnie, a potem widzowie decydują kto zginie i w jaki sposób. Czy uda nam się wykryć mordercę? I co z tego wyniknie? Przekonajcie się sami.
Gwarantujemy, że po pierwszej wizycie dołączycie do grona miłośników naszej Sceny IMPRO.
A jeśli pokochaliście już improwizowane spektakle za błyskotliwe i szalenie zabawne wykorzystywanie i interpretację podrzucanych przez was, czyli widzów, sugestii, to wiecie, że aktorki i aktorzy Sceny IMPRO Teatru Nowego realizują wszystkie pomysły, nawet te najbardziej zwariowane. Dzięki temu improwizowane spektakle za każdym razem są inne i zaskakujące, pełne niewiadomych. To Wy tworzycie scenariusze wymyślając nam role, proponując miejsca akcji, narzucacie styl i sposób gry. Efekty często zaskakują także i nas!
Czas trwania spektaklu: min. 1 godzina i 30 minut bez przerwy
Występują:
Jolanta Jackowska
Michał Kruk
Konrad Michalak
Adam Mortas
Antoni Włosowicz
Gwarantujemy, że po pierwszej wizycie dołączycie do grona miłośników naszej Sceny IMPRO.
A jeśli pokochaliście już improwizowane spektakle za błyskotliwe i szalenie zabawne wykorzystywanie i interpretację podrzucanych przez was, czyli widzów, sugestii, to wiecie, że aktorki i aktorzy Sceny IMPRO Teatru Nowego realizują wszystkie pomysły, nawet te najbardziej zwariowane. Dzięki temu improwizowane spektakle za każdym razem są inne i zaskakujące, pełne niewiadomych. To Wy tworzycie scenariusze wymyślając nam role, proponując miejsca akcji, narzucacie styl i sposób gry. Efekty często zaskakują także i nas!
Czas trwania spektaklu: min. 1 godzina i 30 minut bez przerwy
Występują:
Jolanta Jackowska
Michał Kruk
Konrad Michalak
Adam Mortas
Antoni Włosowicz
Seks dla opornych
Alice i Henry, dwoje pięćdziesięcioparolatków, wybrali się do ekskluzywnego hotelu, żeby odświeżyć swoje małżeństwo i wyrwać się z codziennej rutyny. Przy pomocy poradnika szukają sposobu na dodanie pikanterii związkowi. Jednak każde z nich koncertowo psuje romantyczne chwile uniesienia.
Ona oczekuje czarującego i odważnego mężczyzny, który zaskakiwałby ją kwiatami. On pragnie jedynie świętego spokoju i uśmiechu na twarzy żony. Czy w poradniku znajdą odpowiedź na swoje problemy?
Błyskotliwa komedia z niebanalną puentą to świetna okazja na spędzenie teatralnego wieczoru we dwoje. Nie stawiajcie oporu i przyjdźcie do teatru!
Autor: Michele Riml
Przekład: Hanna Szczerkowska
Reżyseria: Paweł Pitera
Scenografia: Allan Starski
Kostiumy: Wiesława Starska
Choreografia: Edyta Wasłowska
Opracowanie muzyczne: Maria Waśkiewicz
Inspicjentka: Hanna Molenda
Premiera: 15 grudnia 2018 roku, Mała Scena
Występują:
Maria Gładkowska (Alice Lane)
Wojciech Wysocki (Henry Lane)
Czas trwania: 1 godzina i 45 minut z przerwą
Ona oczekuje czarującego i odważnego mężczyzny, który zaskakiwałby ją kwiatami. On pragnie jedynie świętego spokoju i uśmiechu na twarzy żony. Czy w poradniku znajdą odpowiedź na swoje problemy?
Błyskotliwa komedia z niebanalną puentą to świetna okazja na spędzenie teatralnego wieczoru we dwoje. Nie stawiajcie oporu i przyjdźcie do teatru!
Autor: Michele Riml
Przekład: Hanna Szczerkowska
Reżyseria: Paweł Pitera
Scenografia: Allan Starski
Kostiumy: Wiesława Starska
Choreografia: Edyta Wasłowska
Opracowanie muzyczne: Maria Waśkiewicz
Inspicjentka: Hanna Molenda
Premiera: 15 grudnia 2018 roku, Mała Scena
Występują:
Maria Gładkowska (Alice Lane)
Wojciech Wysocki (Henry Lane)
Czas trwania: 1 godzina i 45 minut z przerwą
Siódme wtajemniczenie
Jeden dzień z życia trzynastolatka może zmienić wszystko. Chłopak, który co chwilę trafia do nowej szkoły (taki los w PRL-u, choć czas i miejsce są tu tylko tłem), tym razem wpada w sam środek dziecięcej wojny. Dwa gangi – rywalizujące, bijące się, ale przede wszystkim bawiące się na całego – natychmiast biorą go na celownik. „Nowy” ma zostać przeciągnięty na swoją stronę, kuszony i sprawdzany, a jednocześnie musi znaleźć własną drogę. Kolejne próby – od dziwacznych rytuałów po wyprawę do tajemniczej twierdzy Persil – prowadzą go ku tytułowemu, siódmemu wtajemniczeniu. Okazuje się, że cała ta zacięta rywalizacja była czymś zupełnie innym, niż się wydawało…
To opowieść pełna humoru, energii i nostalgii, ale też refleksji o momencie, w którym kończy się dzieciństwo. Każdy z nas miał taki dzień – ostatnią wielką zabawę, po której bańka beztroski pęka na zawsze.
Autor: Edmund Niziurski
Reżyseria: Katarzyna Dudzic-Grabińska
Premiera: 24 kwietnia 2026, Duża Scena
Występują:
Maciej Bisiorek
Gracjan Kielar
Monika Buchowiec
Adam Mortas
Konrad Michalak
Łukasz Gosławski
Maciej Kobiela
Rozalia Rusak
Halszka Lehman
Michał Kruk
Bartłomiej Kotwica (gościnnie)
Matylda Wojsznis (gościnnie)
To opowieść pełna humoru, energii i nostalgii, ale też refleksji o momencie, w którym kończy się dzieciństwo. Każdy z nas miał taki dzień – ostatnią wielką zabawę, po której bańka beztroski pęka na zawsze.
Autor: Edmund Niziurski
Reżyseria: Katarzyna Dudzic-Grabińska
Premiera: 24 kwietnia 2026, Duża Scena
Występują:
Maciej Bisiorek
Gracjan Kielar
Monika Buchowiec
Adam Mortas
Konrad Michalak
Łukasz Gosławski
Maciej Kobiela
Rozalia Rusak
Halszka Lehman
Michał Kruk
Bartłomiej Kotwica (gościnnie)
Matylda Wojsznis (gościnnie)
Sprawiedliwie
Zwieńczenie projektu Reymont od_nowa
- na podstawie noweli Władysława Stanisława Reymonta
Historia Jaśka, syna marnotrawnego, który po ucieczce z więzienia wraca do rodzinnego domu. Jest poszukiwany i okryty hańbą, grozi mu sąd i ponowne skazanie, dlatego matka ukrywa go przed światem. Wiejska społeczność tylko czyha na to, by znaleźć i zlinczować winnego. Nie ma w niej miłosierdzia ani zrozumienia. Jaśkowa walka o dobre imię, godność i sprawiedliwość jest jednocześnie walką o życie. Wie, że musi znów uciekać, bo wieś i jej wspólnota nie znajduje dla niego litości. Dawne rytuały, które porządkowały życie tego miejsca odeszły w zapomnienie, ustępując miejsca chęci zemsty, opacznie rozumianej sprawiedliwości, która pozwala na samosądy i publiczny lincz.
Reymont poprzez historię Jaśka kreśli brutalny obraz polskiej wsi, tym samym zadając pytanie o rdzeń, który buduje tę wspólnotę, o formy, które ją jednoczą. Czy są to wzajemność i autentyczne więzi? Czy może w tych ludziach, poprzez lata wyzysku, biedy i cierpienia, pozostała już tylko chęć manifestacji swojej siły? Niezależnie od tego, że drogą do niej jest przemoc i ludzka krzywda.
Reżyseria i adaptacja: Ewa Platt
Dramaturgia: Zuzanna Pajowska
Scenografia: Anna Rogóż
Ścieżka dźwiękowa: Dominik Ossowski, Mateusz Sochań
Asystent reżyserki: Paweł Audykowski
Twórcy modelu krowy: Malwina Kowalewska, Andrzej Dromert
Identyfikacja graficzna: Mateusz Dziworski
Inspicjentka: Agnieszka Choińska
Premiera: 21 listopada 2025 roku, Mała Scena
Występują:
Paweł Audykowski
Monika Buchowiec
Magdalena Kaszewska
Michał Kruk
Damian Sosnowski
Sławomir Sulej
Matylda Wojsznis (gościnnie)
Katarzyna Żuk
Czas trwania: 2 godziny bez przerwy
Sugerowany wiek odbiorcy: 15+
UWAGA! W trakcie spektaklu palony jest papieros.
_________________________________________
Zadanie współfinansowane ze środków Miasta Łodzi.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.
- na podstawie noweli Władysława Stanisława Reymonta
Historia Jaśka, syna marnotrawnego, który po ucieczce z więzienia wraca do rodzinnego domu. Jest poszukiwany i okryty hańbą, grozi mu sąd i ponowne skazanie, dlatego matka ukrywa go przed światem. Wiejska społeczność tylko czyha na to, by znaleźć i zlinczować winnego. Nie ma w niej miłosierdzia ani zrozumienia. Jaśkowa walka o dobre imię, godność i sprawiedliwość jest jednocześnie walką o życie. Wie, że musi znów uciekać, bo wieś i jej wspólnota nie znajduje dla niego litości. Dawne rytuały, które porządkowały życie tego miejsca odeszły w zapomnienie, ustępując miejsca chęci zemsty, opacznie rozumianej sprawiedliwości, która pozwala na samosądy i publiczny lincz.
Reymont poprzez historię Jaśka kreśli brutalny obraz polskiej wsi, tym samym zadając pytanie o rdzeń, który buduje tę wspólnotę, o formy, które ją jednoczą. Czy są to wzajemność i autentyczne więzi? Czy może w tych ludziach, poprzez lata wyzysku, biedy i cierpienia, pozostała już tylko chęć manifestacji swojej siły? Niezależnie od tego, że drogą do niej jest przemoc i ludzka krzywda.
Reżyseria i adaptacja: Ewa Platt
Dramaturgia: Zuzanna Pajowska
Scenografia: Anna Rogóż
Ścieżka dźwiękowa: Dominik Ossowski, Mateusz Sochań
Asystent reżyserki: Paweł Audykowski
Twórcy modelu krowy: Malwina Kowalewska, Andrzej Dromert
Identyfikacja graficzna: Mateusz Dziworski
Inspicjentka: Agnieszka Choińska
Premiera: 21 listopada 2025 roku, Mała Scena
Występują:
Paweł Audykowski
Monika Buchowiec
Magdalena Kaszewska
Michał Kruk
Damian Sosnowski
Sławomir Sulej
Matylda Wojsznis (gościnnie)
Katarzyna Żuk
Czas trwania: 2 godziny bez przerwy
Sugerowany wiek odbiorcy: 15+
UWAGA! W trakcie spektaklu palony jest papieros.
_________________________________________
Zadanie współfinansowane ze środków Miasta Łodzi.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.
Ślubu nie będzie
Pełna wdzięku, błyskotliwa komedia muzyczna autorstwa znakomitego brytyjskiego duetu. To wspaniała propozycja dla wszystkich, którzy choć raz przeżyli przygotowania do wielkiej rodzinnej uroczystości, niefortunny wypadek, czy niezwykłe zauroczenie. Właściciel agencji reklamowej, Thimothy Westerby, jest bardzo podekscytowany. Choć niekoniecznie ślubem jedynej córki Judy, który ma rozpocząć się lada chwila. Przygotowuje się właśnie do nowej kampanii dla firmy produkującej biustonosze i przed chwilą wpadł na genialny pomysł. Bieliznę będzie reklamować ponętna girlsa z lat dwudziestych. W przedślubnym szaleństwie nikt nie podziela jednak jego entuzjazmu, bo wielka uroczystość zdaje się wisieć na włosku. Jakby problemów było mało, Thimothy niespodziewanie otrzymuje cios w głowę i zaczyna widzieć niemożliwe. Zaskakujące zwroty akcji, przezabawne sytuacje, nasycone angielskim humorem dialogi, a wszystko przeplatane doskonałymi aranżacjami nieśmiertelnych przebojów z lat 20. i 30.
Autor: Ray Cooney & John Chapman
Przekład: Elżbieta Woźniak
Reżyseria: Paweł Pitera
Scenografia: Rafał Waltenberger
Kostiumy: Olga Balcerzak
Choreografia: Edyta Wasłowska
Konsultant muzyczny: Maria Waśkiewicz
Opracowanie muzyczne i aranżacje utworów: Wiesław Wysocki
Asystentka reżysera / inspicjentka: Hanna Molenda
Premiera: 5 stycznia 2018 roku, Duża Scena
Występują:
Agnieszka Korzeniowska (Urszula Westerby)
Mirosława Olbińska (Daphne Drimmond)
Halszka Lehman (Judy Westerby)
Paulina Walendziak (Polly Perkins)
Paweł Audykowski (Timothy Westerby)
Wojciech Bartoszek (Charles Baboock)
Dymitr Hołówko (dr. Gerald Drimmond)
Gracjan Kielar (Bill Shorter)
Czas trwania: 2 godziny i 20 minut z przerwą.
Autor: Ray Cooney & John Chapman
Przekład: Elżbieta Woźniak
Reżyseria: Paweł Pitera
Scenografia: Rafał Waltenberger
Kostiumy: Olga Balcerzak
Choreografia: Edyta Wasłowska
Konsultant muzyczny: Maria Waśkiewicz
Opracowanie muzyczne i aranżacje utworów: Wiesław Wysocki
Asystentka reżysera / inspicjentka: Hanna Molenda
Premiera: 5 stycznia 2018 roku, Duża Scena
Występują:
Agnieszka Korzeniowska (Urszula Westerby)
Mirosława Olbińska (Daphne Drimmond)
Halszka Lehman (Judy Westerby)
Paulina Walendziak (Polly Perkins)
Paweł Audykowski (Timothy Westerby)
Wojciech Bartoszek (Charles Baboock)
Dymitr Hołówko (dr. Gerald Drimmond)
Gracjan Kielar (Bill Shorter)
Czas trwania: 2 godziny i 20 minut z przerwą.
Śmierć komiwojażera
Pracujesz całe życie, żeby spłacić dom.
I kiedy wreszcie jest już twój,
nie ma komu w nim mieszkać.
Z nagrodzonego Pulitzerem jednego z najwybitniejszych dramatów XX wieku Remigiusz Brzyk wydobywa gorzki komizm życia everymana, szukającego spełnienia w tym, co nie daje mu szczęścia.
Komiwojażer – to brzmi dumnie. Tak naprawdę Willy Loman to zwyczajny domokrążca – taki, od którego większość opędza się jak od natrętnej muchy. Starzejący się apostoł amerykańskiego snu; lojalny budowniczy kapitalizmu, któremu nic się w życiu nie udało. Trybik ledwie w wielkiej machinie iluzji, napędzającej marzenie, by mieć – nawet kosztem bycia. Postać w gruncie rzeczy tragikomiczna w swoich rozpaczliwych rojeniach o sukcesie, zaprzeczaniu porażce i konsekwentnym niszczeniu tego, na czym najbardziej mu zależy. Ale pogrzeb miał ładny…
Ludzie, którzy wchodzili w Polsce w dorosłość na początku lat 90-tych, kiedy rodzący się kapitalizm dawał nadzieję, że amerykański sen ziści się tu i teraz, dziś są w wieku Willy’ego Lomana. Czym różniły się łóżka polowe z Jarmarku Europa od walizek z próbkami towaru? Kredyt frankowy od tego w dolarach? Czy kilka dekad, dzielących nas od dnia, w którym Arthur Miller powołał Lomana do życia i skazał go na śmierć, zmienia kaliber męskiej frustracji? Wreszcie: jak daleko pokoleniu Z, odmawiającemu spełniania rodzicielskich marzeń, do synów Lomana? A może to oni mają rację?
Autor: Arthur Miller
Przekład: Joanna Gorczycka
Reżyseria: Remigiusz Brzyk
Scenografia: Marika Wojciechowska
Kostiumy: Rafał Domagała
Muzyka: Jacek Grudzień
Inspicjentka: Agnieszka Choińska
Identyfikacja graficzna: Ola Jasionowska
Premiera: 2 grudnia 2023 | Duża Scena
Występują:
Juliusz Chrząstowski (gościnnie aktor Narodowego Starego Teatru w Krakowie) – Willy Loman
Katarzyna Żuk – Linda Loman
Maciej Kobiela – Biff Loman
Damian Sosnowski – Happy Loman
Piotr Seweryński – Charley
Sławomir Sulej – Wuj Ben
Karolina Bednarek – Howard Wagner, Letta
Edmund Krempiński – Bernard
Magdalena Kaszewska – kobieta (Ewa)
Rozalia Rusak (debiut) – Miss Forsythe
Wojciech Oleksiewicz – Stanley
Czas trwania spektaklu: 3 godziny z jedną przerwą
UWAGA!
W trakcie spektaklu na scenie palone są papierosy.
Prosimy o punktualność. Ze względu na inscenizację spektaklu spóźnieni widzowie nie będą wpuszczani na przedstawienie.
I kiedy wreszcie jest już twój,
nie ma komu w nim mieszkać.
Z nagrodzonego Pulitzerem jednego z najwybitniejszych dramatów XX wieku Remigiusz Brzyk wydobywa gorzki komizm życia everymana, szukającego spełnienia w tym, co nie daje mu szczęścia.
Komiwojażer – to brzmi dumnie. Tak naprawdę Willy Loman to zwyczajny domokrążca – taki, od którego większość opędza się jak od natrętnej muchy. Starzejący się apostoł amerykańskiego snu; lojalny budowniczy kapitalizmu, któremu nic się w życiu nie udało. Trybik ledwie w wielkiej machinie iluzji, napędzającej marzenie, by mieć – nawet kosztem bycia. Postać w gruncie rzeczy tragikomiczna w swoich rozpaczliwych rojeniach o sukcesie, zaprzeczaniu porażce i konsekwentnym niszczeniu tego, na czym najbardziej mu zależy. Ale pogrzeb miał ładny…
Ludzie, którzy wchodzili w Polsce w dorosłość na początku lat 90-tych, kiedy rodzący się kapitalizm dawał nadzieję, że amerykański sen ziści się tu i teraz, dziś są w wieku Willy’ego Lomana. Czym różniły się łóżka polowe z Jarmarku Europa od walizek z próbkami towaru? Kredyt frankowy od tego w dolarach? Czy kilka dekad, dzielących nas od dnia, w którym Arthur Miller powołał Lomana do życia i skazał go na śmierć, zmienia kaliber męskiej frustracji? Wreszcie: jak daleko pokoleniu Z, odmawiającemu spełniania rodzicielskich marzeń, do synów Lomana? A może to oni mają rację?
Autor: Arthur Miller
Przekład: Joanna Gorczycka
Reżyseria: Remigiusz Brzyk
Scenografia: Marika Wojciechowska
Kostiumy: Rafał Domagała
Muzyka: Jacek Grudzień
Inspicjentka: Agnieszka Choińska
Identyfikacja graficzna: Ola Jasionowska
Premiera: 2 grudnia 2023 | Duża Scena
Występują:
Juliusz Chrząstowski (gościnnie aktor Narodowego Starego Teatru w Krakowie) – Willy Loman
Katarzyna Żuk – Linda Loman
Maciej Kobiela – Biff Loman
Damian Sosnowski – Happy Loman
Piotr Seweryński – Charley
Sławomir Sulej – Wuj Ben
Karolina Bednarek – Howard Wagner, Letta
Edmund Krempiński – Bernard
Magdalena Kaszewska – kobieta (Ewa)
Rozalia Rusak (debiut) – Miss Forsythe
Wojciech Oleksiewicz – Stanley
Czas trwania spektaklu: 3 godziny z jedną przerwą
UWAGA!
W trakcie spektaklu na scenie palone są papierosy.
Prosimy o punktualność. Ze względu na inscenizację spektaklu spóźnieni widzowie nie będą wpuszczani na przedstawienie.
Śmieszy cię to?
"Śmieszy cię to?" to nawiązujący do klasyki gatunku – brytyjskiej farsy opartej o serię nieporozumień - portret rodzinny Jonesów. Stanley, Mira, Paul i Caroline od lat z coraz większym trudem wytrzymują ze sobą pod jednym dachem. Rodzinne podobieństwo sprawia jednak, że szukają podobnych rozwiązań – każde z nich postanawia uciec od pozostałej trójki… w to samo miejsce: do hotelu Better, którego doskonała obsługa przez niemożliwą do wytłumaczenia pomyłkę umieszcza całą rodzinę w jednym pokoju.
Na co liczą nasi bohaterowie szukając azylu w hotelu? Jak gapowaty personel wybrnie z kłopotów, jakie na siebie ściągnął? Czy seria zwariowanych perypetii pozwoli bohaterom uniknąć niechcianego spotkania? Jakie sekrety skrywa przed sobą nawzajem rodzina Jonesów?
Czy istnieje sposób, żeby przerwać ten niekończący się ciąg gagów, pomyłek, nieporozumień, zlekceważeń, nieusłyszeń, zignorowań, niezauważeń, wkrętek, uników, porażek, upadków? Czy na karuzeli śmiechu Jonesom nie zrobi się niedobrze?
Reżyser | autor tekstu: Michał Buszewicz
Scenografia: Barbara Hanicka
Kostiumy: Mikołaj Dziedzic
Muzyka: Baasch
Choreografia: Katarzyna Sikora
Reżyseria światła: Rafał Paradowski
Inspicjentka: Agnieszka Choińska
Identyfikacja graficzna: Ola Jasionowska
Prapremiera: 8 marca, Duża Scena - na Dzień Kobiet
Występują:
Karolina Bednarek
Maciej Kobiela
Paweł Kos
Mirosława Olbińska
Rozalia Rusak
Sławomir Sulej
Paulina Walendziakz
Czas trwania spektaklu: 1 godzina i 20 minut bez przerwy
Na co liczą nasi bohaterowie szukając azylu w hotelu? Jak gapowaty personel wybrnie z kłopotów, jakie na siebie ściągnął? Czy seria zwariowanych perypetii pozwoli bohaterom uniknąć niechcianego spotkania? Jakie sekrety skrywa przed sobą nawzajem rodzina Jonesów?
Czy istnieje sposób, żeby przerwać ten niekończący się ciąg gagów, pomyłek, nieporozumień, zlekceważeń, nieusłyszeń, zignorowań, niezauważeń, wkrętek, uników, porażek, upadków? Czy na karuzeli śmiechu Jonesom nie zrobi się niedobrze?
Reżyser | autor tekstu: Michał Buszewicz
Scenografia: Barbara Hanicka
Kostiumy: Mikołaj Dziedzic
Muzyka: Baasch
Choreografia: Katarzyna Sikora
Reżyseria światła: Rafał Paradowski
Inspicjentka: Agnieszka Choińska
Identyfikacja graficzna: Ola Jasionowska
Prapremiera: 8 marca, Duża Scena - na Dzień Kobiet
Występują:
Karolina Bednarek
Maciej Kobiela
Paweł Kos
Mirosława Olbińska
Rozalia Rusak
Sławomir Sulej
Paulina Walendziakz
Czas trwania spektaklu: 1 godzina i 20 minut bez przerwy
Tajemniczy ogród
Gdyby na świecie zostało tylko jedno drzewo w ogrodzie zamkniętym na klucz i słoik nasion, jesień była niepodobna do jesieni, a dorośli powtarzali „ciężkie czasy, dużo pracy”, nic nie robili, tylko straszyli i ciągle ich nie było, to… to byłaby sytuacja katastroficznie katastrofalna!
W niektórych dzieciach wizja przyszłości świata w kontekście zmiany klimatu wywołuje uczucie niepokoju – zwłaszcza wtedy, gdy nie widzą konkretnych działań podejmowanych przez dorosłych. Coraz częściej czują też presję, by samodzielnie ratować świat.
„Tajemniczy Ogród” w reżyserii Justyny Łagowskiej to umieszczona w niedalekiej przyszłości muzyczna opowieść o uzdrawianiu przez kontakt z naturą. W adaptacji klasycznej powieści Frances H. Burnett autorstwa Darii Sobik bohaterowie odkrywają tajemniczy ogród i wyruszają w podróż do wspólnego zadbania o siebie. Poczucie osamotnienia zostaje ukojone mocą przyjaźni, współdziałania i samoakceptacji w przestrzeni, w której można czuć złość, krzyczeć, płakać, śmiać się, głęboko oddychać i po prostu nic nie robić.
Spektakl będzie pretekstem do rozmowy o ponadczasowych wartościach i kwestiach ważnych dla młodego pokolenia: przyjaźni i pozytywnych relacjach z innymi ludźmi (niezależnych od ich statusu majątkowego), empatycznym towarzyszeniu w sytuacji choroby, cierpienia i utraty, a także: o znaczeniu przyrody w życiu człowieka oraz wzajemnym między nimi oddziaływaniu – o sile, którą można czerpać z natury, m.in. w sytuacjach kryzysów emocjonalnych – i o trosce, jaką jesteśmy jej winni.
Autorka: Frances Hodgson Burnett
Tłumaczenie: Jadwiga Włodarkiewicz
Reżyseria | scenografia | reżyseria światła: Justyna Łagowska
Adaptacja | dramaturgia: Daria Sobik
Kostiumy: Konrad Parol
Muzyka | piosenki: Rafał Matuszak
Choreografia: Milena Czarnik
Inspicjentka: Agnieszka Choińska
Identyfikacja graficzna: Ola Jasionowska
Premiera: 18 maja 2024, Duża Scena
Występują:
Maciej Bisiorek | Antoni Włosowicz przed 29.10.25
Maria Gładkowska
Łukasz Gosławski
Jolanta Jackowska
Gracjan Kielar
Maciej Kobiela
Michał Kruk
Halszka Lehman
Rozalia Rusak
Paulina Walendziak
Czas trwania spektaklu: 1 godzina i 40 z przerwą
W niektórych dzieciach wizja przyszłości świata w kontekście zmiany klimatu wywołuje uczucie niepokoju – zwłaszcza wtedy, gdy nie widzą konkretnych działań podejmowanych przez dorosłych. Coraz częściej czują też presję, by samodzielnie ratować świat.
„Tajemniczy Ogród” w reżyserii Justyny Łagowskiej to umieszczona w niedalekiej przyszłości muzyczna opowieść o uzdrawianiu przez kontakt z naturą. W adaptacji klasycznej powieści Frances H. Burnett autorstwa Darii Sobik bohaterowie odkrywają tajemniczy ogród i wyruszają w podróż do wspólnego zadbania o siebie. Poczucie osamotnienia zostaje ukojone mocą przyjaźni, współdziałania i samoakceptacji w przestrzeni, w której można czuć złość, krzyczeć, płakać, śmiać się, głęboko oddychać i po prostu nic nie robić.
Spektakl będzie pretekstem do rozmowy o ponadczasowych wartościach i kwestiach ważnych dla młodego pokolenia: przyjaźni i pozytywnych relacjach z innymi ludźmi (niezależnych od ich statusu majątkowego), empatycznym towarzyszeniu w sytuacji choroby, cierpienia i utraty, a także: o znaczeniu przyrody w życiu człowieka oraz wzajemnym między nimi oddziaływaniu – o sile, którą można czerpać z natury, m.in. w sytuacjach kryzysów emocjonalnych – i o trosce, jaką jesteśmy jej winni.
Autorka: Frances Hodgson Burnett
Tłumaczenie: Jadwiga Włodarkiewicz
Reżyseria | scenografia | reżyseria światła: Justyna Łagowska
Adaptacja | dramaturgia: Daria Sobik
Kostiumy: Konrad Parol
Muzyka | piosenki: Rafał Matuszak
Choreografia: Milena Czarnik
Inspicjentka: Agnieszka Choińska
Identyfikacja graficzna: Ola Jasionowska
Premiera: 18 maja 2024, Duża Scena
Występują:
Maciej Bisiorek | Antoni Włosowicz przed 29.10.25
Maria Gładkowska
Łukasz Gosławski
Jolanta Jackowska
Gracjan Kielar
Maciej Kobiela
Michał Kruk
Halszka Lehman
Rozalia Rusak
Paulina Walendziak
Czas trwania spektaklu: 1 godzina i 40 z przerwą
Testament Szekspira
Katolik, nauczyciel, aktor - Szekspir. Czy życie z takim geniuszem jest zawsze usłane różami?
W najnowszym spektaklu Maria Gładkowska wcieli się w rolę mało znanej żony Szekspira – Anne Hathaway. Słodko–gorzki tekst kanadyjskiego pisarza Vern Thiessen odsłania kulisy związku dramatopisarza ze starszą o osiem lat kobietą. „Im większe odnosisz sukcesy tym rzadziej jesteś w domu” mówi bohaterka. Kobieta samodzielnie musi opiekować się dziećmi, opłakiwać odchodzących bliskich i codziennie mierzyć się z tęsknotą za mężem. Chociaż każde z nich ma swoje sekrety to i tak darzą się ogromnym uczuciem.
Sztuka rozpoczyna się tuż po pogrzebie Szekspira. Anna dostaje testament męża od znienawidzonej siostry dramatopisarza. Długo odwleka jego przeczytanie, bowiem ufa, że nic nie powinno jej tam zaskoczyć. Zaczyna wspominać wspólne chwile spędzone z mężem i dziećmi. Czy ostatnia wola Williama będzie w stanie wynagrodzić jej samotne i pełne poświęcenia życie?
przekład:
Hanna Szczerkowska
reżyseria:
Marek Pasieczny
scenografia i kostiumy:
Maciej Lewik
muzyka:
Robert Łuczak
prapremiera polska:
7 lutego 2019 r.,
Mała Sala
W najnowszym spektaklu Maria Gładkowska wcieli się w rolę mało znanej żony Szekspira – Anne Hathaway. Słodko–gorzki tekst kanadyjskiego pisarza Vern Thiessen odsłania kulisy związku dramatopisarza ze starszą o osiem lat kobietą. „Im większe odnosisz sukcesy tym rzadziej jesteś w domu” mówi bohaterka. Kobieta samodzielnie musi opiekować się dziećmi, opłakiwać odchodzących bliskich i codziennie mierzyć się z tęsknotą za mężem. Chociaż każde z nich ma swoje sekrety to i tak darzą się ogromnym uczuciem.
Sztuka rozpoczyna się tuż po pogrzebie Szekspira. Anna dostaje testament męża od znienawidzonej siostry dramatopisarza. Długo odwleka jego przeczytanie, bowiem ufa, że nic nie powinno jej tam zaskoczyć. Zaczyna wspominać wspólne chwile spędzone z mężem i dziećmi. Czy ostatnia wola Williama będzie w stanie wynagrodzić jej samotne i pełne poświęcenia życie?
przekład:
Hanna Szczerkowska
reżyseria:
Marek Pasieczny
scenografia i kostiumy:
Maciej Lewik
muzyka:
Robert Łuczak
prapremiera polska:
7 lutego 2019 r.,
Mała Sala
Walentynkowa gra wstępna - komedia improwizowana - Scena IMPRO Teatru Nowego
14 dzień lutego na stałe wpisał się w nasz impro–kalendarz, zatem jak co roku zapraszamy na improwizowaną komedię romantyczną. Przyjrzymy się wszystkiemu, co nas i Was w miłości kręci, w najbardziej zwariowany, a zarazem romantyczny sposób.
Będą ciekawi bohaterowie, których dzięki Waszym podpowiedziom stworzymy i postawimy w nieoczywistych sytuacjach. Na drodze do szczęścia pojawią się zaskakujące przeszkody i zwroty akcji, ale bez obaw!
W takim dniu romantyczne uczucia muszą być górą. Ten wieczór z pewnością rozbudzi ochotę na coś więcej, bez względu na to, czy pojawisz się na widowni w pojedynkę, z drugą połową, czy grupą przyjaciół, więc jeśli chcesz go spędzić dobrze – WAL na improwizowaną komediową grę wstępną!
Czas trwania spektaklu: min. 1 godzina i 30 minut bez przerwy
Występują:
Jolanta Jackowska
Michał Kruk
Konrad Michalak
Adam Mortas
Antoni Włosowicz
Będą ciekawi bohaterowie, których dzięki Waszym podpowiedziom stworzymy i postawimy w nieoczywistych sytuacjach. Na drodze do szczęścia pojawią się zaskakujące przeszkody i zwroty akcji, ale bez obaw!
W takim dniu romantyczne uczucia muszą być górą. Ten wieczór z pewnością rozbudzi ochotę na coś więcej, bez względu na to, czy pojawisz się na widowni w pojedynkę, z drugą połową, czy grupą przyjaciół, więc jeśli chcesz go spędzić dobrze – WAL na improwizowaną komediową grę wstępną!
Czas trwania spektaklu: min. 1 godzina i 30 minut bez przerwy
Występują:
Jolanta Jackowska
Michał Kruk
Konrad Michalak
Adam Mortas
Antoni Włosowicz
Witaminowe kłamstwo - czytanie performatywne
Wydarzenie edukacyjne promujące twórczość Daniela Wissera.
Pandemia przynosi Carli nieoczekiwane zatrzymanie. Świat zwalnia, spotkania odbywają się tylko przez komunikatory, a terapia przez telefon. W rozmowach z terapeutką, panią Klarfeldt, Carla zaczyna mówić więcej, niż kiedykolwiek wcześniej pozwalała sobie powiedzieć.
Widz wchodzi w intymny świat tych spotkań, bardzo osobistych i głębokich, w których Carla dociera do prawdy o sobie samej, o historii jej rodziny i bolesnej przeszłości. Te z pozoru zwyczajne, jak na terapeutyczną rzeczywistość, zwierzenia stopniowo odsłaniają przemilczaną przeszłość i trudną więź z matką, odwiedzaną codziennie w domu opieki, gdzie cisza stała się jedyną formą rozmowy.
„Witaminowe kłamstwo” pozwala wejść bardzo blisko cudzej historii — do momentu, w którym pandemiczne zatrzymanie uruchamia to, co przez lata pozostawało niewypowiedziane. To doświadczenie słuchania, które wciąga, porusza i zostaje z widzem na długo.
Daniel Wisser — urodzony w 1971 roku w Klagenfurcie — to jeden z najciekawszych współczesnych austriackich pisarzy. Autor powieści, słuchowisk radiowych i muzyk, współzałożyciel legendarnej Pierwszej Wiedeńskiej Orkiestry Organowej. Jego powieść „Królowa gór” została uhonorowana Austriacką Nagrodą Literacką oraz Nagrodą im. Johanna Beera, przetłumaczona na cztery języki i przeniesiona na scenę teatralną. Kolejne książki — „Zostajemy jeszcze” oraz zbiór opowiadań „Kobieta wymyślona” — potwierdziły jego wyjątkowy, przenikliwy głos literacki.
Daniel Wisser mieszka i tworzy w Wiedniu.
Przekład: Ryszard Wojnakowski
Adaptacja, opracowanie tekstu i przygotowanie czytania: Michał Pabian
Obsada:
Karolina Bednarek
Barbara Dembińska
Maria Gładkowska
Konrad Michalak
Adam Mortas
Damian Sosnowski
Pandemia przynosi Carli nieoczekiwane zatrzymanie. Świat zwalnia, spotkania odbywają się tylko przez komunikatory, a terapia przez telefon. W rozmowach z terapeutką, panią Klarfeldt, Carla zaczyna mówić więcej, niż kiedykolwiek wcześniej pozwalała sobie powiedzieć.
Widz wchodzi w intymny świat tych spotkań, bardzo osobistych i głębokich, w których Carla dociera do prawdy o sobie samej, o historii jej rodziny i bolesnej przeszłości. Te z pozoru zwyczajne, jak na terapeutyczną rzeczywistość, zwierzenia stopniowo odsłaniają przemilczaną przeszłość i trudną więź z matką, odwiedzaną codziennie w domu opieki, gdzie cisza stała się jedyną formą rozmowy.
„Witaminowe kłamstwo” pozwala wejść bardzo blisko cudzej historii — do momentu, w którym pandemiczne zatrzymanie uruchamia to, co przez lata pozostawało niewypowiedziane. To doświadczenie słuchania, które wciąga, porusza i zostaje z widzem na długo.
Daniel Wisser — urodzony w 1971 roku w Klagenfurcie — to jeden z najciekawszych współczesnych austriackich pisarzy. Autor powieści, słuchowisk radiowych i muzyk, współzałożyciel legendarnej Pierwszej Wiedeńskiej Orkiestry Organowej. Jego powieść „Królowa gór” została uhonorowana Austriacką Nagrodą Literacką oraz Nagrodą im. Johanna Beera, przetłumaczona na cztery języki i przeniesiona na scenę teatralną. Kolejne książki — „Zostajemy jeszcze” oraz zbiór opowiadań „Kobieta wymyślona” — potwierdziły jego wyjątkowy, przenikliwy głos literacki.
Daniel Wisser mieszka i tworzy w Wiedniu.
Przekład: Ryszard Wojnakowski
Adaptacja, opracowanie tekstu i przygotowanie czytania: Michał Pabian
Obsada:
Karolina Bednarek
Barbara Dembińska
Maria Gładkowska
Konrad Michalak
Adam Mortas
Damian Sosnowski
Wszystko o kobietach
Wszystko o kobietach pisał Miro Gavran, myśląc o scenie. Jego komedia należy do nurtu tych dobrze skrojonych, z napięciem godnym thrillera, dowcipnym dialogiem i postaciami bliskimi współczesności. Historia o piętnastu kobietach w różnym wieku to swoiste studium kobiecej natury, opisane męskim okiem i ręką. Najistotniejszym elementem sztuki chorwackiego dramatopisarza są emocje przekazywane w prosty, ale interesujący sposób.
Jak mówi Piotr Bikont, spektakl powstał przede wszystkim „ku uciesze i lekkiemu wzruszeniu widza”. W realizacji komedii reżyser stawia na formę, która jego zdaniem „mimo swej zawiłości łatwa do rozszyfrowania nie jest, daje widzowi pewną dodatkową satysfakcję działania intelektualnego, które wykracza poza rozumienie tych prostych i banalnych historii”.
Miro Gavran – najwybitniejszy współczesny pisarz chorwacki, laureat prestiżowej nagrody „Central European Time” dla najlepszego dramatopisarza Europy Środkowej. Autor dramatów (Antygona Kreona, Szekspir i Elżbieta, Mąż mojej żony), powieści dla dorosłych i młodzieży, scenariuszy filmowych i słuchowisk radiowych.
Autor: Miro Gavran
Przekład: Anna Tuszyńska
Reżyseria: Piotr Bikont
Scenografia: Aleksander Janicki
Kostiumy: Zuzanna Markiewicz
Światło: Kornel Luczek
Premiera: 14 czerwca 2013 roku, Mała Scena
Występują:
Mirosława Olbińska
Katarzyna Żuk
Joanna Fidler (gościnnie)
Sugerowany wiek odbiorcy powyżej dwunastu lat.
Czas trwania: 1 godzina i 40 minut
Jak mówi Piotr Bikont, spektakl powstał przede wszystkim „ku uciesze i lekkiemu wzruszeniu widza”. W realizacji komedii reżyser stawia na formę, która jego zdaniem „mimo swej zawiłości łatwa do rozszyfrowania nie jest, daje widzowi pewną dodatkową satysfakcję działania intelektualnego, które wykracza poza rozumienie tych prostych i banalnych historii”.
Miro Gavran – najwybitniejszy współczesny pisarz chorwacki, laureat prestiżowej nagrody „Central European Time” dla najlepszego dramatopisarza Europy Środkowej. Autor dramatów (Antygona Kreona, Szekspir i Elżbieta, Mąż mojej żony), powieści dla dorosłych i młodzieży, scenariuszy filmowych i słuchowisk radiowych.
Autor: Miro Gavran
Przekład: Anna Tuszyńska
Reżyseria: Piotr Bikont
Scenografia: Aleksander Janicki
Kostiumy: Zuzanna Markiewicz
Światło: Kornel Luczek
Premiera: 14 czerwca 2013 roku, Mała Scena
Występują:
Mirosława Olbińska
Katarzyna Żuk
Joanna Fidler (gościnnie)
Sugerowany wiek odbiorcy powyżej dwunastu lat.
Czas trwania: 1 godzina i 40 minut
Złodziej
spektakl w nowej obsadzie
Po uroczystej kolacji John i Barbara wraz z przyjaciółmi Jenny i Trevorem wracają do luksusowego domu na wsi. Okazuje się, że zostali okradzeni. Telefon jest głuchy, Barbara przeholowała z alkoholem, a niebezpieczeństwo wciąż wisi w powietrzu. Tym razem przyjaciół nie połączy cocktail-party, ale wspólne zagrożenie. Kiedy zapada wieczór, na jaw wychodzą fakty, które bohaterowie woleliby ukryć. Co jest w sejfie? Dlaczego Trevor zawsze przegrywa, a Barbara ukrywa swój akt urodzenia? Co kryje się w medalionie? Czy nie skradziono czegoś cenniejszego od klejnotów i pieniędzy? Spektakl bawi, iskrząc błyskotliwymi żartami.
Brawurowe zwroty akcji prowadzą do zaskakującego finału. Z wartkiej fabuły wyłania się również refleksja: czy nasze sekrety nie wpływają na relacje z innymi? Pytanie stawia Eric Chappell, autor Złodzieja, twórca scenariuszy kasowych angielskich seriali komediowych oraz sztuk teatralnych, laureat nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej.
Autor: Eric Chappell
Przekład: Elżbieta Woźniak
Reżyseria: Marek Pasieczny
Scenografia: Barbara Wesołowska-Kowalska
Kostiumy: Sławomir Smolorz
Muzyka: Tomasz Łuc
Asystentka reżysera: Jolanta Jackowska
Premiera: 7 maja 2010 roku, Duża Scena
Występują:
Jolanta Jackowska (Jenny)
Agnieszka Korzeniowska (Barbara)
Paweł Audykowski (John)
Piotr Seweryński (Trevor)
Konrad Michalak (Spriggs)
Czas trwania: 2 godziny i 40 minut z przerwą
Sugerowany wiek odbiorcy powyżej czternastu lat.
Po uroczystej kolacji John i Barbara wraz z przyjaciółmi Jenny i Trevorem wracają do luksusowego domu na wsi. Okazuje się, że zostali okradzeni. Telefon jest głuchy, Barbara przeholowała z alkoholem, a niebezpieczeństwo wciąż wisi w powietrzu. Tym razem przyjaciół nie połączy cocktail-party, ale wspólne zagrożenie. Kiedy zapada wieczór, na jaw wychodzą fakty, które bohaterowie woleliby ukryć. Co jest w sejfie? Dlaczego Trevor zawsze przegrywa, a Barbara ukrywa swój akt urodzenia? Co kryje się w medalionie? Czy nie skradziono czegoś cenniejszego od klejnotów i pieniędzy? Spektakl bawi, iskrząc błyskotliwymi żartami.
Brawurowe zwroty akcji prowadzą do zaskakującego finału. Z wartkiej fabuły wyłania się również refleksja: czy nasze sekrety nie wpływają na relacje z innymi? Pytanie stawia Eric Chappell, autor Złodzieja, twórca scenariuszy kasowych angielskich seriali komediowych oraz sztuk teatralnych, laureat nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej.
Autor: Eric Chappell
Przekład: Elżbieta Woźniak
Reżyseria: Marek Pasieczny
Scenografia: Barbara Wesołowska-Kowalska
Kostiumy: Sławomir Smolorz
Muzyka: Tomasz Łuc
Asystentka reżysera: Jolanta Jackowska
Premiera: 7 maja 2010 roku, Duża Scena
Występują:
Jolanta Jackowska (Jenny)
Agnieszka Korzeniowska (Barbara)
Paweł Audykowski (John)
Piotr Seweryński (Trevor)
Konrad Michalak (Spriggs)
Czas trwania: 2 godziny i 40 minut z przerwą
Sugerowany wiek odbiorcy powyżej czternastu lat.